Wielonarodowa Brygada Szybkiego Rozwinięcia

Wielonarodowa Brygada Szybkiego Rozwinięcia Multinational Standby High Readiness Brigade for UN Operations (SHIRBRIG)
Znak Wielonarodowej Brygady
Historia
Państwo	ONZ Argentyna Austria Kanada Dania Hiszpania Holandia Finlandia Irlandia Litwa Norwegia Polska Portugalia Rumunia Słowenia Szwecja Włochy
Sformowanie	15 grudnia 1996
Rozformowanie	30 czerwca 2009
Dowódcy
Pierwszy	gen. bryg. Finn Særmark-Thomsen
Ostatni	gen. bryg. Kurt Mosgaard
Działania zbrojne
UNMEE, UNMIS
Organizacja
Dyslokacja	Høvelte (dowództwo)
Podporządkowanie	Departament Operacji Pokojowych ONZ
Rodzaj wojsk	piechota zmotoryzowana
Rodzaj sił zbrojnych	wojska lądowe
Skład	pułk piechoty, grupa bojowa, bataliony: 3 piechoty, zmechanizowany, inżynieryjny, medyczny, kompanie: piechoty, dowodzenia, rozpoznawcza, transportowa, żandarmerii wojskowej, eskadra śmigłowców

Wielonarodowa Brygada Szybkiego Rozwinięcia (Multinational Standby High Readiness Brigade for UN Operations - SHIRBRIG) - międzynarodowa formacja wojskowa szybkiego reagowania, przeznaczona do działania w operacjach pokojowych ONZ, działająca w latach 2000-2009 w ramach Systemu Szybkiego Rozmieszczenia ONZ.

Historia

W 1995 roku Dania wysunęła inicjatywę utworzenia wielonarodowej brygady wsparcia operacji wojskowych ONZ-u. Podobne propozycję padały również ze strony Kanady i Holandii, więc wsparły one pomysł Duńczyków i 15 grudnia 1996 podpisana została umowa dotycząca utworzenia Wielonarodowej Brygady Szybkiego Rozwinięcia. W następnych latach do fundatorów dołączały kolejne państwa i ostatecznie 13 stycznia 2000 SHIRBRIG osiągnęła gotowość operacyjną i tego samego roku rozpoczęła pierwsze działania. Zakończyła je w 2009, kiedy to też rozpoczęto jej rozformowywanie.

Misje

• UNMEE (2000-2001) - SHIRBRIG wystawiła dowództwo i sztab brygady (95 oficerów), duńską kompanię dowodzenia (200 żołnierzy) i kanadyjsko-holenderski batalion piechoty (600 żołnierzy). Głównym zadaniem wojsk było rozdzielenie zwaśnionych stron i przestrzeganie zawieszenia broni.
• ECOMOG (2003) - SHIRBRIG wspomogła organizację misji pokojowej 3 oficerami.
• UNMIL (2003) - SHIRBRIG wspomogła dowództwo misji 20 oficerami.
• UNAMIS (2004) - SHIRBRIG wspomogła dowództwo misji 14 oficerami.
• UNMIS (2005) - SHIRBRIG wspomogła dowództwo misji kompanią dowodzenia i kompanią ochrony (220 żołnierzy).
• AMISOM (2007) - SHIRBRIG wspomogła planowanie misji 2 oficerami.
• MINURCAT (2008) - SHIRBRIG wspomogła dowództwo misji 2 oficerami.

Zasady działania

Decyzja o użyciu Brygady mogła zostać podjęta tylko na podstawie mandatu Rady Bezpieczeństwa, zgodnie z rozdziałami VI i VII Karty Narodów Zjednoczonych. Wtedy SHIRBRIG, w pełnym stanie liczący od 4500 do 5000 żołnierzy, miał być po 15 (maksymalnie 30) dniach gotowy do podjęcia działań. Po 60 dniach zostawałby zastąpiony przez zwykłe siły pokojowe.

Tym samym Brygada była formacją analogiczną do Sił Szybkiego Reagowania Unii Europejskiej i Sił Odpowiedzi NATO.

Struktura organizacyjna

• Element Planowania (dowództwo i sztab)
  • Jednostki operacyjne
    • pułk piechoty
    • grupa bojowa
    • batalion piechoty
    • batalion piechoty
    • batalion zmechanizowany
    • batalion piechoty
    • kompania piechoty
  • batalion inżynieryjny
  • batalion medyczny
  • kompania dowodzenia
  • kompania rozpoznawcza
  • kompania transportowa
  • kompania żandarmerii wojskowej
  • eskadra śmigłowców

Dowódcami SHIRBRIG byli:

• 1997-1999 gen. bryg. Finn Særmark-Thomsen
• 1999-2001 gen. bryg. Patrick Cammaert
• 2001-2003 gen. bryg. Sten Edholm
• 2003-2006 gen. bryg. Gregory Mitchell
• 2006-2008 gen. bryg. Franciszek Kochanowski
• 2008-2009 gen. bryg. Torben Lund
• 2009 gen. dyw. Kurt Mosgaard

Bibliografia

• Oficjalna strona SHIRBRIG (ang.). [dostęp 4 lipca 2009].
• Raport dotyczący SHIRBRIG (ang.). [dostęp 4 lipca 2009].