Wierni świeccy
Wierni świeccy (laikat) – wszyscy wierni, którzy nie są kapłanami bądź braćmi zakonnymi mającymi święcenia kapłańskie.
Jak podaje Katechizm: "Właściwością stanu ludzi świeckich jest życie wśród świata i spraw doczesnych"[1].
Stan świeckich, przez wieki traktowany jako drugorzędny w Kościele, doczekał się odpowiedniego uznania dopiero podczas Soboru Watykańskiego II. Obecnie mówi się o powołaniu świeckich. Jest nim „szukanie Królestwa Bożego, zajmując się sprawami świeckimi i kierując nimi po myśli Bożej... Szczególnym więc ich zadaniem jest tak rozświetlać wszystkie sprawy doczesne”[2].
Wierni świeccy, jak wszyscy wierni Kościoła, mają na mocy chrztu obowiązek apostolstwa oraz dążenia do świętości[3]. Jan Paweł II pisał: „Zadać katechumenowi pytanie: «Czy chcesz przyjąć chrzest?» znaczy zapytać go zarazem: «Czy chcesz zostać świętym?»”.[4].
