Wiersz sylabotoniczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wiersz sylabotoniczny - rodzaj wiersza realizujący zasady regularnego systemu wersyfikacyjnego zwanego sylabotonizmem.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rodzaje głównych stóp metrycznych w polskiej wersyfikacji[edytuj | edytuj kod]

  '
- -
'  
- -
'  
- - -
  '
- - -
    '
- - -
    '
- - - -

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pojawił się już pod koniec XVIII wieku, typowy stał się dla romantycznej liryki XIX wieku, obecny najczęściej w krótkich utworach lirycznych, zwłaszcza w pieśniach stylizowanych na pieśni ludowe.

Przykłady w poezji[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj ten pojawia się w poezji m.in.:

Przykłady wierszy[edytuj | edytuj kod]

Wiersz trocheiczny [czterostopowiec trocheiczny] (Wincenty Pol, Pieśń o ziemi naszej)[edytuj | edytuj kod]

A czy znasz ty, bracie młody,  
'   '   '   '
- - - - - - - -
Twoje ziemie, twoje wody?      
'   '   '   '
- - - - - - - -
Z czego słyną, kędy giną,      
'   '   '   '
- - - - - - - -
W jakim kraju i dunaju?        
'   '   '   '
- - - - - - - -

Wiersz amfibrachiczny [czterostopowiec amfibrachiczny] (Adam Mickiewicz, Kołysanka duchów nocnych z III części Dziadów)[edytuj | edytuj kod]

Puch czarny, puch miękki pod głowę podłożmy,
  '     '     '     '
- - - - - - - - - - - -
Śpiewajmy, a cicho - nie trwożmy, nie trwożmy.
  '     '     '     '
- - - - - - - - - - - -