Wierzbołów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wierzbołów
Herb
Herb Wierzbołowa
Państwo  Litwa
Okręg mariampolski
Burmistrz Zitas Lasevičius
Powierzchnia 4,6 km²
Populacja (2005)
• liczba ludności

1 314
Nr kierunkowy 342
Kod pocztowy LT-70061
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Wierzbołów
Wierzbołów
Ziemia 54°38′N 22°49′E/54,633333 22,816667Na mapach: 54°38′N 22°49′E/54,633333 22,816667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Wierzbołów (lit. Virbalis, pierwotnie Nowa Wola) - miasto na Litwie, położone w okręgu mariampolskim, 12 km od Wyłkowyszek.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Położona w pobliżu granicy z Prusami miejscowość początkowo nazywane było Nowawola. Król Zygmunt III Waza w dniu 15 czerwca 1593 roku jej prawo magdeburskie i herb wyobrażający anioła z mieczem i wagami. W 1554 roku królowa Bona Sforza ufundowała w Wierzbołowie drewniany kościół, którego proboszczem został ks. Mikołaj z Oszmiany. Kościół został rozebrany w 1855 roku wraz z murowaną wieżą i budynkami probostwa. Oprócz tego w mieście istniał też kościół zakonu Dominikanów z klasztorem.

W dniu 23 sierpnia 1655 roku w Wierzbołowie zbuntowane oddziały radziwiłłowskie zawiązały w obronie króla Jana Kazimierza konfederację wojsk litewskich[1], wymierzoną przeciwko Szwedom i Januszowi Radziwiłłowi.

W latach 1807-1815 w składzie Księstwa Warszawskiego. Następnie po Kongresie Wiedeńskim zostało włączone do Rosji Carskiej.

W 1860 r. wieku w pobliżu miasta przeprowadzono linię kolejową łączącą Królewiec i Kolej Warszawsko-Petersburską, w związku z czym w odległości ok. 4 km od miasta we wsi Kibarty zbudowany reprezentacyjny graniczny dworzec kolejowy "Wierzbołów" z komorą celną, zburzony w 1945 r.

Za Królestwa Polskiego siedziba wiejskiej gminy Kibarty (w której skład nie wchodził).

W czasie I Wojny światowej w lutym 1915 roku zajęty przez wojska niemieckie. W 1918 roku po zajęciu przez wojska litewskie zmieniono nazwę miejscowości na Virbalis. W latach 1941-1944 pod okupacją niemiecką. Do 1991 roku w ZSRR, a następnie w Republice Litewskiej.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Cmentarz polski z XIX w.
    • Kaplica grobowa z pocz. XX w., którą ufundował Mikołaj Franciszek Rekosz (zm. 1911)
  • były kościół ewangelicko-luterański z 1878 r.

Nieistniejące:

  • kościół z klasztorem Dominikanów, potem parafialny - w 1643 roku przebudowany z inicjatywy Jana i Marianny z Tebańskich Wściekliców. Dominikanie opuścili klasztor 29 września 1819 roku, a ich konsekrowany w 1783 roku kościół przeznaczono na parafialny. Kościół został zniszczony w 1944 roku i nieodbudowany.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tomasz Krzywicki: Litwa: przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2005, s. 59. ISBN 83-89188-40-6.