Wiewiórecznik górski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wiewiórecznik górski
Tupaia montana[1]
(Oldfield Thomas, 1892)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd wiewióreczniki
Rodzina tupajowate
Rodzaj Tupaia
Gatunek wiewiórecznik górski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Wiewiórecznik górski (Tupaia montana) – gatunek ssaka z rodziny tupajowatych.

Spis treści

Średnie wymiary [edytuj]

  • Długość ciała - 11-15 cm
  • Długość ogona - 10-15 cm

Występowanie [edytuj]

Występuje w lasach górskich Borneo. Jest gatunkiem endemicznym.

Tryb życia [edytuj]

Wiewiórecznik górski ma zaostrzony, wydłużony pyszczek i długi, puszysty ogon. Potrafi się znakomicie wspinać, ale jednak większość czasu spędza na ziemi w poszukiwaniu owadów, nasion i liści. Podczas spożywania posiłku siedzi na tylnych łapach, trzymając pożywienie w przednich. Gatunek ten prawdopodobnie ma znacznie silniej rozwinięte więzi społeczne niż inne wiewiórecznikowate, ponieważ żyje w niewielkich grupach.

Rozmnażanie [edytuj]

Rozród tego wiewiórecznika nie jest związany z konkretną porą roku. Po ciąży trwającej 49-51 dni samica rodzi zwykle 2 młode.

Przypisy

  1. Tupaia montana w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Tupaia montana. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia [edytuj]

  1. Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt - Warszawa 1997 - Dr Philip Whitfield