Wiewiórka ziemna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wiewiórka ziemna
Xerus erythropus
(Desmarest, 1817)
Wiewiórka ziemna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórkokształtne
Rodzina wiewiórkowate
Podrodzina Xerinae
Plemię wiewiórki ziemne
Rodzaj Xerus
Podrodzaj Euxerus
Gatunek wiewiórka ziemna
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wiewiórka ziemna[2] (Xerus erythropus) – gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych[3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

W skład gatunku X. erythropus wchodzi sześć podgatunków[3]:

  • X. (Euxerus) erythropus erythropus
  • X. (Euxerus) erythropus chadensis
  • X. (Euxerus) erythropus lacustris
  • X. (Euxerus) erythropus leucoumbrinus
  • X. (Euxerus) erythropus limitaneus
  • X. (Euxerus) erythropus microdon

Średnie wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • Długość ciała - 22-30 cm
  • Długość ogona - 18-27 cm

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w lasach, buszu i sawannach Afryki, od Maroka do Kenii.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Wiewiórka ziemna bardzo przypomina ubarwieniem pręgowca amerykańskiego, lecz w przeciwieństwie do niego jej twarda, gładka sierść jest niemal zupełnie pozbawiona włosów wełniastych. Wiewiórka ziemna żyje w rozległych systemach nor, które kopie silnymi przednimi kończynami. Bez lęku żeruje w ciągu dnia, zjadając nasiona, jagody i młode pędy. Wiewiórki te tworzą grupy, których członkowie pozdrawiają się przelotnym "pocałunkiem" i fantazyjnym uderzeniem ogonem. W niektórych okolicach występowania tej wiewiórki tubylcy wierzą, że jej ukąszenie jest jadowite. W rzeczywistości tak nie jest, jednak w gruczołach ślinowych tego zwierzęcia znajdują się paciorkowce (streptokoki) powodujące sepsę.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Okres godowy tego gatunku przypada na marzec lub kwiecień. Po ciąży trwającej około 4 tygodni samica rodzi 3 lub 4 młode.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Xerus erythropus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  2. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
  3. 3,0 3,1 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Xerus (Euxerus) erythropus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 4 maja 2012]