Wigabatryna
| Wigabatryna | |||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C6H11NO2 | ||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 174,198 g/mol | ||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 60643-86-9 | ||||||||||||||||||||||
| PubChem | 5665[1] | ||||||||||||||||||||||
| DrugBank | DB01080[2] | ||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
| Klasyfikacja | |||||||||||||||||||||||
| ATC | N 03 AG 04 | ||||||||||||||||||||||
| Stosowanie w ciąży | kategoria C | ||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
Wigabatryna (kwas γ-winyloaminomasłowy, vigabatrin, ATC N03AG) – organiczny związek chemiczny, lek przeciwpadaczkowy, analog kwasu γ-aminomasłowego, wybiórczo i nieodwracalnie hamujący aminotransferazę kwasu γ-aminomasłowego (GABA-T).
Spis treści |
Mechanizm działania [edytuj]
Lek hamując transaminazę GABA zwiększa stężenie synaptycznego GABA w ośrodkowym układzie nerwowym, co wpływa na hamowanie napadów.
Farmakokinetyka [edytuj]
Wigabatryna po podaniu p.o. wchłania się dobrze i szybko; pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Lek nie wiąże się z białkami osocza. Wigabatryna nie jest metabolizowana w organizmie i jest wydalana w postaci niezmienionej, przede wszystkim przez nerki (50–70%). T1/2 wigabatryny wynosi około 6 godzin, jest wydłużony u chorych z niewydolnością nerek i w starszym wieku. Stężenie leku w surowicy krwi nie koreluje z efektem klinicznym, ponieważ czas działania wigabatryny zależy od szybkości resyntezy GABA-T.
Wskazania [edytuj]
Wskazaniem do stosowania wigabatryny są napady padaczkowe uogólnione lub nie, niewrażliwe na leczenie innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Lek stosuje się w monoterapii napadów padaczkowych u niemowląt, zwłaszcza zespołu Westa.
Przeciwwskazania [edytuj]
Przeciwwskazaniem bezwzględnym jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu.
Przeciwwskazania względne: Lek należy ostrożnie stosować u chorych w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek, z istniejącymi lub stwierdzanymi w wywiadzie objawami psychotycznymi i (lub) zaburzeniami zachowania. Wigabatrynę należy stosować po wykonaniu badania pola widzenia; badanie należy powtarzać regularnie w trakcie leczenia; w razie wystąpienia zaburzeń wzroku rozważyć odstawienie leku. Stosować ostrożnie u osób z upośledzoną czynnością nerek i chorych w podeszłym wieku.
Interakcje z innymi lekami [edytuj]
Wigabatryna nie podlega przemianom metabolicznym, nie wiąże się z białkami i nie indukuje cytochromu P450 ani innych enzymów biorących udział w metabolizmie leków; podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami ryzyko wystąpienia interakcji jest niewielkie. Wigabatryna zmniejsza o około 20% stężenie fenytoiny we krwi. Badanie z 2002 roku wykazało statystycznie istotny spadek stężenia karbamazepiny w osoczu przy jednoczesnym stosowaniu wigabatryny[3]. Nie stwierdzono interakcji z fenobarbitalem lub walproinianem sodu.
Działania niepożądane [edytuj]
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są:
- zmęczenie i senność
- pobudzenie (u dzieci)
- nerwowość, drażliwość
- zawroty i bóle głowy
- oczopląs
- ataksja
- drżenie
- parestezje
- zaburzenia koncentracji.
Rzadszymi działaniami niepożądanymi są:
- splątanie
- zaburzenia pamięci
- zaburzenia widzenia (np. podwójne widzenie).
Bardzo rzadkimi działaniami niepożądanymi są ubytki pola widzenia lub zaburzenia ze strony siatkówki (np. obwodowy zanik siatkówki), zapalenie lub zanik nerwu wzrokowego[4][5]. U niektórych chorych, zwłaszcza z napadami mioklonicznymi, częstość napadów padaczkowych może ulec zwiększeniu. Opisywano zaburzenia psychiczne po stosowaniu wigabatryny[6] – pobudzenie, agresję, depresję, zaburzenia myślenia, reakcje paranoidalne, bardzo rzadko objawy hipomaniakalne i maniakalne. Reakcje te występowały u chorych z dodatnim wywiadem w kierunku zaburzeń psychicznych i na ogół przemijały po zmniejszeniu dawki leku lub stopniowym odstawieniu leku. Rzadko po rozpoczęciu leczenia występowały objawy znacznego uspokojenia, otępienia lub splątania, ustępujące całkowicie po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku.
Stosowanie w ciąży i laktacji [edytuj]
Kategoria C. Lek może powodować wystąpienie wad rozwojowych, dlatego przeciwwskazane jest jego stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią.
Dawkowanie [edytuj]
Lek podaje się doustnie 1–2 razy na dobę, przed lub w trakcie posiłku. Wigabatrynę powinno się stosować łącznie z dotychczas stosowanymi lekami przeciwpadaczkowymi. Dawkowanie powinno być zindywidualizowane w zależności od reakcji klinicznej i tolerancji. Dawkę należy odpowiednio zmniejszyć u chorych z niewydolnością nerek lub w podeszłym wieku. U dzieci dawkowanie należy ustalić w zależności od masy ciała.
Preparaty [edytuj]
- Sabril ® (Kanada, Meksyk, Wielka Brytania)
- Sabrilex ® (Dania).
Przypisy
- ↑ Wigabatryna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Wigabatryna – karta leku (DB01080) (ang.). DrugBank.
- ↑ Sanchez-Alcaraz, A, Quintana, MB, Lopez, E, Rodriguez, I, Llopis, P. Effect of vigabatrin on the pharmacokinetics of carbamazepine. „Journal of Clinical Pharmacology and Therapeutics”. 27. 6, s. 427-430, 2002. PMID 12472982.
- ↑ Buncic, JR, Westall, CA, Panton, CM, Munn, JR, MacKeen, LD, Logan, WJ. Characteristic retinal atrophy with secondary "inverse" optic atrophy identifies vigabatrin toxicity in children. „Ophthalmology”. 111. 10, s. 1935-42, 2004. PMID 15465561.
- ↑ Frisén, L, Malmgren, K. Characterization of vigabatrin-associated optic atrophy. „Acta Ophthalmologica Scandinavica”. 81. 5, s. 466-73, 2003. PMID 14510793.
- ↑ Sander, JW, Hart, YM. Vigabatrin and behaviour disturbance. „Lancet”. 335. 8680, s. 57, 1990.
Bibliografia [edytuj]
- Indeks leków Medycyny Praktycznej 2006. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2006. ISBN 83-7430-060-4.
- W. Kostowski, Z.S. Herman Farmakologia. Podstawy farmakoterapii. Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2003 ISBN 83-200-3350-0.
|
||||||||||||||||||||||||||||
