Wikłacz rdzawogłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wikłacz rdzawogłowy
Ploceus castaneiceps[1]
(Sharpe, 1890)
Wikłacz rdzawogłowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina wikłacze
Rodzaj Ploceus
Gatunek wikłacz rdzawogłowy
Synonimy
  • Hyphantornis castaneiceps Sharpe, 1890[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wikłacz rdzawogłowy (Ploceus castaneiceps) – gatunek ptaka z rodziny wikłaczy (Ploceidae). Gatunek endemiczny dla wschodniej Afryki, znany tylko ze stanowisk na granicy Kenii i Tanzanii, gdzie występuje na wysokości 250–1500 m n.p.m.

Wikłacz rdzawogłowy jest gatunkiem stadnym. Zamieszkuje różnorodne tereny drzewiaste, lęgnie się w trzęsawiskach. Obie płci są ubarwione na żółto. Samiec odznacza się rdzawym "nalotem" na głowie i piersi. Samica ma jasną brewkę nad okiem i kreskowanie na grzbiecie.

Długość ciała: 14 cm

Przypisy

  1. Ploceus castaneiceps w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Taveta Golden Weaver (Ploceus castaneiceps) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-12-22].
  3. Ploceus castaneiceps. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Terry Stevenson, John Fanshawe: Birds of East Africa: Kenya, Tanzania, Uganda, Rwanda and Burundi. New Jersey: Princeton University Press, 2002. ISBN 0691126658. (ang.)