Wikłacz rdzawogłowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Wikłacz rdzawogłowy | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | wikłaczowate |
| Podrodzina | wikłacze |
| Rodzaj | Ploceus |
| Gatunek | wikłacz rdzawogłowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Ploceus castaneiceps[1] | |
| (Sharpe, 1890) | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Wikłacz rdzawogłowy (Ploceus castaneiceps) – ptak z rodziny wikłaczowatych. Gatunek endemiczny dla wschodniej Afryki, znany tylko ze stanowisk na granicy Kenii i Tanzanii, gdzie występuje na wysokości 250–1500 m n.p.m.
Wikłacz rdzawogłowy jest gatunkiem stadnym. Zamieszkuje różnorodne tereny drzewiaste, lęgnie się w trzęsawiskach. Obie płci są ubarwione na żółto. Samiec odznacza się rdzawym "nalotem" na głowie i piersi. Samica ma jasną brewkę nad okiem i kreskowanie na grzbiecie.
Długość ciała: 14 cm
Przypisy
- ↑ Ploceus castaneiceps w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Ploceus castaneiceps. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- T. Stevenson, J. Fanshawe: Birds of East Africa: Kenya, Tanzania, Uganda, Rwanda and Burundi. 2002.