Wikariusz generalny Rzymu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wikariusz generalny Rzymu – oficjalnie Wikariusz Generalny Jego Świątobliwości dla diecezji Rzymu. Duchowny, powoływany przez papieża, którego obowiązkiem jest realizacja bieżących zadań biskupa diecezji rzymskiej. Urząd pełni zwyczajowo kardynał, któremu przysługuje tytuł: kardynał wikariusz[1]. W wypadku gdy urząd pełni osoba spoza Kolegium Kardynalskiego, duchowny tytułowany jest prowikariuszem. Wikariusz kieruje Wikariatem Generalnym dla diecezji Rzymskiej. W pracy pomagają mu: wiceregent oraz biskupi pomocniczy Rzymu. Wikariusz rzymski jest od 1966 roku z urzędu administratorem apostolskim subirbikarnej diecezji Ostii, której administracja jest scalona z Wikariatem rzymskim.

Pierwsze wzmianki o osobie zarządzającej w imieniu papieża diecezją rzymską pochodzą z 1106/1107[2]. Aż do 1260 wikariusze byli powoływani spośród kardynałów, z tym, że zawsze było to nominacje doraźne, związane z nieobecnością papieża w Rzymie. Pierwszym wikariuszem wybranym spośród biskupów był dominikanin Thomas Fusconi de Berta. Zwyczaj ten kontynuowano do konsystorza 29 listopada 1558, kiedy to Paweł IV zarządził, że kolejni wikariusze powoływani będą spośród kardynałów ze święceniami biskupimi. W tym czasie wikariusze diecezji rzymskiej powoływani byli już rutynowo, jako pomocnicy papieża w sprawowaniu posługi duszpasterskiej na terenie jego diecezji, a nie jedynie tymczasowi zastępcy na czas jego nieobecności.

W momencie śmierci papieża tradycyjnie to kardynał wikariusz ogłasza tę wiadomość. Gdy dochodzi do sede vacante, kardynał wikariusz zachowuje swój urząd[3][4].

W roku 2013 funkcję wikariusza generalnego Rzymu pełni kard. Agostino Vallini, natomiast emerytowanym wikariuszem generalnym jest kard. Camillo Ruini.

Wikariusze przed 1558[edytuj | edytuj kod]

  1. Giovanni Marsicano, kard. bp Tusculum (1106/1107)
  2. Pietro Senex, kard. bp Porto (1115, 1117–1118, 1118–1120)
  3. Corrado Demetri, kard. bp Sabiny (1130–1137, 1145, 1147–1149, 1150–1152)
  4. Gregorio Centu, kard. bp Sabiny (1160)
  5. Juliusz, kard. bp Palestriny (1161–1164)
  6. Giovanni da Sutri, kard. prezbiter SS. Giovanni e Paolo (1164–1165, 1177)
  7. Walter, kard. bp Albano (1167–1168)
  8. Gerardo, kard. diakon S. Adriano (1184–1188)
  9. Ottaviano di Paoli, kard. bp Ostia e Velletri (1198)
  10. Pietro Gallocia, kard. bp Porto e S. Rufina (1206)
  11. Pietro Sasso kard. prezbiter S. Pudenziana (1217)
  12. Romano Bonaventura, kard. bp Porto e S. Rufina (1236)
  13. Giacomo Pecoraria, kard. bp Palestriny (1238)
  14. Stefano Conti, kard. prezbiter S. Maria in Trastevere (1245–1251)
  15. Riccardo Annibaldi, kard. diakon S. Angelo (1252)
  16. Tommaso Fusconi di Berta, bp Sieny (1260)
  17. Giovanni Colonna, bp Nikozji (1262)
  18. Tommaso da Lentini, bp Betlejem (1264)
  19. N.N. (1267)
  20. Aldobrandino Cavalcanti, bp Orvieto (1272)
  21. Latino Malabranca Orsini, kard. bp Ostia e Velletri (1279)
  22. Bartolomeo di Grosseto, bp Grosseto (1288)
  23. Giovanni di Iesi, bp Iesi (1290, 1295)
  24. Salvo di Recanati, bp Recanati (1291)
  25. Lamberto di Veglia, bp Veglia (1296)
  26. Alemanno di Tiro e Oristano, bp Oristano (1299)
  27. Ranuccio di Cagliari, bp Cagliari (1301)
  28. Niccolo Alberti, bp Spoleto (1302)
  29. Giovanni di Osimo, bp Osimo (1303)
  30. Giacomo di Sutri, bp Sutri (1303)
  31. Guittone Farnese, bp Orvieto (1307)
  32. Isnardo Tacconi, bp Tebe (1309)
  33. Ruggero da Casole, bp Sieny (1313)
  34. Giovanni di Nepi, bp Nepi (1317)
  35. Andrea di Terracina, bp Terraciny (1322, 1325)
  36. Angelo Tignosi, bp Viterbo (1324, 1325)
  37. Giovanni Pagnotta, bp Anagni (1334, 1335)
  38. Nicola Zucci, bp Asyżu (1341)
  39. Raimondo di Rieti, bp Rieti (1343)
  40. Ponzio di Orvieto, bp Orvieto (1348, 1349)
  41. Giovanni di Orvieto, bp Orvieto (1361)
  42. Pietro Boerio, bp Orvieto (1365)
  43. Giacomo di Muti, bp Arezzo (1369)
  44. Luca Gentili Ridolfucci, bp Nocery (1375)
  45. Stefano Palosi, bp Todi (1380)
  46. Gabriele Gabrieli, bp Gubbio (1383)
  47. Lorenzo Corvini, bp Gubbio (1389)
  48. Giovanni di San Paolo fuori le Mura, opat S. Paolo fuori le mura (1392)
  49. Francesco Scaccani, bp Noli (1394, 1399)
  50. Paolo di Francesco di Roma, abp Monreale (1405, 1407)
  51. Francesco di San Martino, opat S. Martino w Viterbo (1411)
  52. Giacomo Isolani, kard. diakon S. Eustachio (1414–1418)
  53. Sante di Tivoli, bp Tivoli (1420, 1421, 1424)
  54. Nicola Lazzaro di Guinigi, bp Lukki (1427)
  55. Daniele Gari Scotti, bp Parenzo (1431)
  56. Gasparre di Diano, abp Conzy (1431)
  57. Stefano di Volterra, bp Volterry (1434)
  58. Genesio di Cagli, bp Cagli (1435)
  59. Andrea di Osimo, bp Osimo (1437)
  60. Giosuè Mormile, bp Tropei (1441)
  61. Onofrio Francesco, bp Melfi (1444)
  62. Roberto Cavalcanti, bp Volterry (1447, 1448)
  63. Berardo Eroli, bp Spoleto (1449)
  64. Francesco de Lignamine, bp Ferrary (1458, 1459)
  65. Giovanni Neroni, bp Volterry (1461, 1462)
  66. Dominico Dominici, bp Torcello (1464)
  67. Nicola Trevisano, bp Cenedy (1479, 1487)
  68. Leonardo di Albenga, bp Albengi (1485)
  69. Giacomo Botta, bp Tortony (1486, 1489)
  70. Jaime Serra, bp Oristano (1492, 1494)
  71. Pietro Gamboa, bp Carinola (1501)
  72. Pietro Accolti, bp Ankony (1505)
  73. Domenico Giacobazzi, bp Lucery (1511)
  74. Andrea Giacobazzi, kanonik watykański (1520)
  75. Paolo Capizucchi, kanonik watykański (1521)
  76. Bartolomeo Guidiccioni, kleryk z Lukki (1539)
  77. Pomponio Cerio, bp Nepi e Sutri (1540)
  78. Filippo Archinto, bp Borgo S. Sepolcro (1542)
  79. Ludovico Beccadelli, bp Ravello (1554)
  80. Pietro di Lucera, bp Lucery (1555)
  81. Virgilio Rosario, bp Ischia (1555)

Kardynałowie wikariusze (od 1558)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kard. Camillo Ruini. 23 lata posługi Piotrowej. , 47/2001 (pol.). [dostęp 6 marca 2013]. 
  2. Zob. Hüls, Rudolf: Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130. Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag. Tybinga 1977, s. 141. ISBN 978-3-484-80071-7
  3. Annuario Pontificio 2012, p. 1377 Jan Paweł II: Universi Dominici Gregis. 1996.
  4. Tomasz Strzałkowski. Wybór Biskupa Rzymskiego w świetle konstytucji apostolskiej. „Prawo, Administracja, Kościół”, 4(28)/2006. Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL (pol.). [dostęp 6 marca 2013]. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]