Wiktor Borisow-Musatow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Autoportret z siostrą, 1898
Sadzawka, 1902

Wiktor Elpidiforowicz Borisow-Musatow (ros. Виктор Эльпидифорович Борисов-Мусатов, w źródłach angielskojęzycznych Victor Borisov-Musatov) (ur. 14 kwietnia 1870 w Saratowie, zm. 8 listopada 1905 w Tarusie) – rosyjski malarz, czołowy przedstawiciel modernizmu. Obok Michaiła Wrubla uważany za twórcę rosyjskiego symbolizmu[1].

Urodził się w rodzinie urzędnika kolejowego, we wczesnym dzieciństwie miał poważny wypadek, na skutek urazu kręgosłupa był garbaty. Zniekształcenie sylwetki miało znaczny wpływ na jego psychikę i stan zdrowia. W 1884 podjął naukę w szkole realnej w Saratowie. Edukację kontynuował w Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury (1890–91, 1893–95) i Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu (1892–94). Jesienią 1895 wyjechał do Paryża, gdzie podjął studia w pracowni Fernanda Cormona. Po powrocie w 1898 do Rosji żył i pracował w Saratowie, Moskwie i Tarusie. Przez większą część życia cierpiał niedostatek, dopiero dwa lata przed śmiercią ożenił się, a jego prace zaczęły się dobrze sprzedawać. Zmarł przedwcześnie na atak serca, został pochowany na wysokim brzegu Oki pod miastem Tarusa.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Borisow-Musatow malował początkowo portrety i pejzaże pod wyraźnym wpływem impresjonistów. Później skoncentrował się na tematyce rodzajowej, przedstawiał sceny z życia dworskiego rosyjskiej szlachty i arystokracji. Jego prace cechuje liryzm, odrealnienie i ogólnikowość, tworzył kompozycje linearne, nacechowane symbolicznymi znaczeniami i niebiesko-zieloną kolorystyką. Krytycy sztuki zwracali uwagę na wpływ nabistów i francuskiego symbolisty Puvisa de Chavannesa.

Artysta prezentował swoje prace na wystawach Stowarzyszenia Artystów w Moskwie, w Paryżu i w wielu niemieckich miastach. Był blisko związany z grupą artystyczną Świat Sztuki. Posługiwał się techniką olejną, temperą i pastelami, tworzył też akwarele.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Autoportret z siostrą, 1898,
  • Harmonia, 1900,
  • Sadzawka, 1902,
  • Widmo, 1903,
  • Jesienny wieczór, 1903,
  • Nastrój wieczorny, 1904,
  • Requiem, 1905.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons