Wiktor Budzyński (1888-1976)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Wiktora Budzyńskiego - działacza polonijnego na Litwie, posła. Zobacz też: Wiktor Budzyński - stronę ujednoznaczniającą.

Wiktor Budzyński (lit. Viktoras Budzinskis; ur. 7 marca 1888 w Eustachowie k. Wyłkowyszek, zm. 1976 w Puszczykowie) – litewski działacz polonijny, przywódca polskiej mniejszości w latach 1924–1935, poseł na Sejm Republiki Litewskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do gimnazjów w Mariampolu i Rydze, które ukończył w 1907. W latach 1907–1911 studiował nauki rolnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, po czym odbył kilkumiesięczną praktykę na terenie Wielkopolski. W latach 1912–1915 gospodarzył na terenie rodzinnego Eustachowa.

W czasie I wojny światowej ewakuowany do białoruskiego Mohylewa, opiekował się lokalnymi uchodźcami polskimi.

W niepodległej Litwie sprawował mandat posła na sejm II i III kadencji w latach 1923–1927, wybrany w okręgu Kowno. W latach 1924–1935 prezes Związku Polaków na Litwie "Pochodnia". Po 1935 odsunął się od działalności społecznej.

Podczas okupacji niemieckiej mieszkał w Wilnie, z którego udało mu się wyjechać w 1945. Wchodził w skład Komisji ds. Litewskich (mianowany przez delegata rządu na kraj w Wilnie)[1].

Zamieszkał w wielkopolskim Puszczykowie, gdzie został pochowany.

Przypisy

  1. Zenowiusz Ponarski, Wojciech Jaruzelski na Litwie i Syberii: [w okowach NKWD], Wydawnictwo Grafpol Publishing, 1999, s. 27

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]