Wiktor Czebrikow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktor Czebrikow
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1923
Jekaterynosław
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1999
Moskwa
przewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego
Przynależność polityczna KPZR
Okres urzędowania od 17 grudnia 1982
do 1 października 1988
Poprzednik Witalij Fiedorczuk
Następca Władimir Kriuczkow

Wiktor Michajłowicz Czebrikow (ros. Ви́ктор Миха́йлович Че́бриков, ur. 27 kwietnia 1923, zm. 1 lipca 1999) – radziecki generał armii, działacz Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, polityk, przewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego KGB (1982–1988).

1940-1941 i 1946-1950 uczył się w Dniepropietrowskim Instytucie Metalurgicznym, 1941-1946 służył w Armii Czerwonej, od 1944 w WKP(b). 1951-1955 kierownik Wydziału Przemysłowo-Transportowego, sekretarz i I sekretarz rejonowego komitetu Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy w obwodzie dniepropietrowskim, 21 I 1956 - 16 II 1960 członek Rewizyjnej Komisji KP Ukrainy. 1958-1959 II sekretarz miejskiego komitetu partyjnego w Dniepropetrowsku, 1959-1961 kierownik wydziału obwodowego komitetu partyjnego w tym mieście. 1961-1964 I sekretarz Komitetu Miejskiego KPU w Dniepropetrowsku, 30 IX 1961 - 17 III 1971 kandydat na członka KC KPU, 1964-1965 sekretarz dniepropetrowskiego obwodowego komitetu partyjnego, 1965-1967 II sekretarz tego komitetu. Od 21 VII 1967 członek Kolegium KGB przy Radzie Ministrów ZSRR, 24 VII 1967 - IX 1968 kierownik Wydziału Kadr KGB ZSRR w stopniu pułkownika i od 27 X 1967 generała-majora, 4 IX 1968 - 25 I 1982 zastępca przewodniczącego KGB. 2 VII 1972 mianowany generałem-lejtnantem, a 11 XII 1978 generałem-pułkownikiem. Od 17 XII 1982 do 1 X 1988 przewodniczący KGB. 4 XI 1983 mianowany generałem armii. 9 IV 1971 - 23 II 1981 kandydat na członka, a 3 III 1981 - 2 VII 1990 członek KC KPZR. 23 IV 1985 - 20 IX 1989 kandydat na członka Biura Politycznego KC KPZR. Został odznaczony m.in. Medalem "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej, czterokrotnie Orderem Lenina, Orderem Rewolucji Październikowej, Orderem Czerwonego Sztandaru, trzykrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy, Orderem Aleksandra Newskiego oraz Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy, Medalem za Odwagę, Medalem 100-lecia urodzin Lenina, Medalem Za Nienaganną Służbę, Medalem za Obronę Stalingradu, medalami jubileuszowymi. 1980 nagrodzony Nagrodą Państwową ZSRR.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]