Wiktor Pielewin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wiktor Pielewin
Fotografia Pielewina
Fotografia Pielewina
Imiona i nazwisko Wiktor Olegowicz Pielewin
(Виктор Олегович Пелевин)
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1962
Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka Moskwa
Zawód pisarz, inżynier, korespondent, dziennikarz
Narodowość rosyjska
Język rosyjski
Obywatelstwo radzieckie, rosyjskie
Alma Mater Moskiewski Instytut Energetyczny
Okres od 1989
Gatunki proza, liryka, eseje, publicystyka
Ważne dzieła S.N.U.F.F., Omon Ra, Generation "P"
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Źródła Wiktor Pielewin w Wikiźródłach
Wikicytaty Wiktor Pielewin w Wikicytatach
Strona internetowa

Wiktor Olegowicz Pielewin (ros. Виктор Олегович Пелевин; ur. 22 listopada 1962 w Moskwie, Rosyjska Federacyjna SRR) – współczesny prozaik rosyjski.

Absolwent Moskiewskiego Instytutu Energetycznego (specjalność: elektromechanik), ukończył także kurs twórczego pisania w Instytucie Literatury. Zadebiutował opowiadaniami Koldun Ignat i ludi w 1989, a przez następne lata pisywał krótkie formy i publikował na łamach różnych czasopism. W 1992 zebrane opowiadania Pielewina ukazały się drukiem w książce Niebieska latarnia, za którą otrzymał Rosyjską Nagrodę Bookera. Książki Pielewina są tłumaczone na wiele języków świata, m.in. również na japoński i chiński. Sztuki teatralne oparte na jego opowiadaniach są z powodzeniem grywane w Moskwie, Londynie, Paryżu. French Magazine zamieścił Pielewina w spisie 1000 najbardziej znaczących współczesnych twórców światowej kultury.

Jego powieści charakteryzuje mieszanka science-fiction, kultury popularnej i mistycyzmu, która służy za materię postmodernistycznym wywodom. W swej twórczości Pielewin czyni częste aluzje i bezpośrednie odniesienia do wielkich literatury światowej czy realiów postsowieckiej Rosji. Autor niechętnie godzi się na wywiady, z chęcią natomiast upowszechnia swoje dzieła w Internecie.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Sinij fonar (1991, Niebieska latarnia)
  • Omon Ra i inne opowieści (1992, wyd. pol. 2007)
  • Mały palec Buddy (Czapajew i Pustota 1996, wyd. pol. 2003)
  • Życie owadów (Żyzń nasiekomych 1997, wyd. pol. 2004)
  • Żołtaja strieła (1998, Żółta strzała, wyd. pol. 2007 w tomie Omon Ra i inne opowieści)
  • Generation "P" (1999, wyd. pol. 2002)
  • Święta księga wilkołaka (Swiaszczennaja kniga oborotnia 2004, wyd. pol. 2006)
  • Hełm grozy (Szlem Użasa 2005, wyd. pol. 2006)
  • Czisła (2006, Liczby)
  • Empire V (2006, wyd pol. 2008)
  • Kryształowy świat - zbiór opowiadań (1993, wyd. pol. 2008)
  • П5: прощальные песни политических пигмеев Пиндостана (2008)
  • t (2009)
  • Napój ananasowy dla pięknej damy - zbiór opowiadań (Ananasnaja woda dla priekrasnoj damy 2010, wyd. pol. 2013 )

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]