Wiktor Prokopenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wiktor Prokopenko
Федоренко. прокопенко 2.jpg
Imię i nazwisko Wiktor Jewhenowicz Prokopenko
Data i miejsce
urodzenia
24 października 1944
Żdanow (Mariupol), Ukraińska SRR 
Data i miejsce
śmierci
18 sierpnia 2007
Odessa, Ukraina 
Pozycja napastnik
Wzrost 186 cm
Masa ciała 77 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1967–1968
1969–1970
1971–1973
1973–1974
1974–1975
Łokomotyw Winnica
Czornomorec Odessa
Szachtar Donieck
Łokomotyw Chersoń
Czornomorec Odessa
43 (5)
49 (7)
45 (14)
? (5)
17 (2)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
 ZSRR olimpijska
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1982–1986
1987–1988
1989–1994
1992
1994–1999
2000–2001
2002–2003
2004–2007
Czornomorec Odessa
Rotor Wołgograd
Czornomorec Odessa
 Ukraina
Rotor Wołgograd
Szachtar Donieck
Dinamo Moskwa
Szachtar Donieck (dyrektor sportowy)

Wiktor Jewhenowicz Prokopenko, ukr. Віктор Євгенович Прокопенко, ros. Виктор Евгеньевич Прокопенко, Wiktor Jewgienjewicz Prokopienko (ur. 24 października 1944 w Żdanowie, Ukraińska SRR, zm. 18 sierpnia 2007 w Odessie, Ukraina) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, pierwszy selekcjoner reprezentacji Ukrainy, trener i menedżer piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 1961 rozpoczął karierę piłkarską w miejscowej drużynie zakładu im. Illicza. W latach 1964-1967 "odbywał" służbę wojskową, występując w zespole grupy radzieckich wojsk w NRD. Z października 1967 w trzecioligowej drużynie Łokomotyw Winnica. W 1969 przechodzi do pierwszoligowego klubu Czornomorec Odessa. W 1971 po spadku odesskiego klubu przechodzi do donieckiego Szachtara. W latach 1973-1974 występuje w trzecioligowej drużynie Łokomotyw Chersoń, aby w 1974 powrócić do pierwszoligowego Czornomorca Odessa W 1975 zakończył karierę z powodu kontuzji.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1977 dołączył do sztabu trenerskiego Czornomorca Odessa. Był jednym z pierwszych absolwentów Wyższej Szkoły Trenerskiej w Moskwie, otwartej w latach siedemdziesiątych. W 1982 zostaje głównym trenerem Czornomorca Odessa. W 1984 Czornomorec pod jego kierownictwem zdobył 4 miejsce i był bliski do zdobycia brązowych medali mistrzostw ZSRR. Tamtego sezonu Czornomorec po dwa razy zwyciężył takich grandów jak Dynamo Kijów i Spartak Moskwa. W 1987 przyjmuje drugoligowy Rotor Wołgograd i awansuje z nim do wyższej ligi. W 1989 powraca do swojego byłego klubu Czornomorca Odessa. Podczas trenerskiego pobytu w Czornomorcu klub odnosił największe sukcesy w historii, zdobywając dwa razy krajowy puchar (1992 i 1994) oraz dwa razy brązowe medale mistrzostw (1993 i 1994). W 1992 został pierwszym selekcjonerem nowo powstałej reprezentacji Ukrainy. W latach 1994-1999 ponownie trenuje rosyjski klub Rotor Wołgograd, z którym zdobywa brązowe (1996) oraz srebrne medale (1997). W 1995 przegrywa finałowy mecz Pucharu Rosji. Jesienią 1999 zostaje głównym trenerem Szachtara Donieck stając wicemistrzami kraju w 2000 i 2001. W latach 2002-2003 krótka przygoda z Dynamem Moskwa, aby od 2004 zająć posadę dyrektora sportowego Szachtara Donieck. W 2007 zmarł w wieku 63 lat.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

  • wicemistrz Ukrainy: 2000, 2001
  • brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1993, 1994
  • zdobywca Pucharu Ukrainy: 1992, 1994, 2001
  • wicemistrz Rosji: 1997
  • brązowy medalista Mistrzostw Rosji: 1996

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]