Wiktor Saniejew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktor Saniejew
Data i miejsce urodzenia 3 października 1945
Suchumi
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Meksyk 1968 lekkoatletyka
(trójskok)
Złoto
Monachium 1972 lekkoatletyka
(trójskok)
Złoto
Montreal 1976 lekkoatletyka
(trójskok)
Srebro
Moskwa 1980 lekkoatletyka
(trójskok)
Mistrzostwa Europy
Złoto
Ateny 1969 trójskok
Złoto
Rzym 1974 trójskok
Srebro
Helsinki 1971 trójskok
Srebro
Praga 1978 trójskok
Uniwersjada
Złoto
Turyn 1970 trójskok
Złoto
Moskwa 1973 trójskok

Wiktor Daniłowicz Saniejew (ros. Виктор Данилович Санеев; ur. 3 października 1945 w Suchumi) – radziecki lekkoatleta, trójskoczek, trzykrotny mistrz olimpijski, rekordzista świata, mistrz Europy.

Saniejew zdominował zawody w trójskoku pod koniec lat 60. i przez całe lata 70. Rozpoczął karierę międzynarodową zdobywając srebrny medal na europejskich igrzyskach halowych w 1968 w Madrycie za swym rodakiem Nikołajem Dudkinem. Wielki sukces przyszedł na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku. Był to jeden z najdramatyczniejszych konkursów trójskoku w historii. Do igrzysk rekord świata należał od 1960 do Józefa Szmidta – 17,03 m. W eliminacjach konkursu Włoch Giuseppe Gentile poprawił go na 17,10 m. W finale Gentile ustanowił kolejny rekord – 17,22 m w pierwszej kolejce. Saniejew w trzeciej kolejce skoczył 17,23 m. W piątej kolejce Nelson Prudêncio z Brazylii ustanowił kolejny rekord – 17,27 m. Saniejew w ostarniej szóstej kolejce skoczył 17,39 m, poprawiając po raz czwarty rekord świata podczas finału i zdobywając złoty medal.

Po mistrzostwie olimpijskim przyszła passa zwycięstw. Saniejew zdobył złote medale kolejno na mistrzostwach Europy w 1969 w Atenach, halowych mistrzostwach Europy w 1970 w Wiedniu (rekord świata w hali – 16,95 m), uniwersjadzie w 1970 w Turynie, halowych mistrzostwach Europy w 1971 w Sofii. Na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach zdobył srebrny medal przegrywając z Jörgiem Drehmelem z NRD. Zwyciężył na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble poprawiając swój rekord świata w hali na 16,97 m.

Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium Saniejew obronił tytuł mistrza olimpijskiego zwyciężając wynikiem 17,35 m przed Drehmelem i Prudêncio. Miesiąc później odzyskał utracony w 1971 rekord świata skacząc w Suchumi 17,44 m. Jego rekord utrzymał się trzy lata i został poprawiony o 45 cm przez Brazylijczyka João Carlos de Oliveira.

Zwyciężył na uniwersjadzie w 1973 w Moskwie. Niespodziewanie na halowych mistrzostwach Europy w 1974 w Göteborgu zajął dopiero 10. miejsce (podczas tych zawodów Michał Joachimowski odebral mu rekord świata w hali skokiem na odległość 17,03 m). Na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie Saniejew wynikiem 17,23 m zapewnił sobie drugi tytuł mistrzowski. Wygrał również na halowych mistrzostwach Europy w 1975 w Katowicach oraz na halowych mistrzostwach Europy w 1976 w Monachium,

Na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu Saniejew dokonał bezprecedensowego wyczynu i jako jedyny dotychczas trójskoczek w historii po raz trzeci zdobył złoty medal olimpijski z wynikiem 17,29 m. Po raz kolejny zwyciężył na halowych mistrzostwach Europy w 1977 w San Sebastián. Na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze zdobył srebrny medal za Jogosłowianiem Milošem Srejoviciem. Nie udało mu się zdobyć czwartego złota olimpijskiego, ale na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie wywalczył srebrny medal za Jaakiem Uudmäe z ZSRR.

Saniejew był mistrzem ZSRR w trójskoku w latach 1968-1971, 1973-1975 i 1978. Otrzymał wiele radzieckich odznaczeń państwowych, m.in. Order Lenina w 1972.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]