Wiktoria Luiza Pruska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Victoria Luise Herzogin von Braunschweig-Lüneburg.jpg

Wiktoria Luiza Adelajda Matylda Charlotta Pruska (ur. 13 września 1892 w Marmorpalais, Poczdam; zm. 11 grudnia 1980 w Hanowerze) – księżniczka Prus, księżna Hannoweru i Brunszwiku.

Wiktoria Luiza była jedyną córką i siódmym dzieckiem cesarza Wilhelma II Hohenzollerna i jego żony cesarzowej Augusty Wiktorii. W chwili śmierci była ich ostatnim żyjącym dzieckiem. Była 141 w sukcesji do brytyjskiego tronu. Księżniczka Luiza jest babką ze strony matki: Zofii Greckiej, królowej Hiszpanii i byłego króla Grecji, Konstantyna II.

Księżniczka Wiktoria była ukochanym dzieckiem cesarza. Była do niego również bardzo podobna i najinteligentniejsza z całego rodzeństwa. Gdy oświadczyła rodzinie, że chce poślubić Ernesta Augusta, księcia Hanoweru, wywodzącego się z dynastii pozbawionej królestwa w chwili utworzenia Cesarstwa Niemieckiego w roku 1871, wzbudziło to w rodzinie Hohenzollernów żywe emocje.

Nienawiść dynastii hanowerskiej do Hohenzollernów wcale nie wygasła, ale małżeństwo to pozwalało odzyskać temu rodowi znaczącą pozycję w państwie, z drugiej zaś strony Wilhelm II niczego nie umiał odmówić córce. Ślub odbył się 24 maja 1913 roku w Berlinie.

Wiktoria i Ernest mieli piątkę dzieci:

Tytulatura[edytuj | edytuj kod]

  • Jej Królewska Wysokość Księżniczka Pruska Wiktoria Luiza (1892-1913)
  • Jej Królewska Wysokość Księżna Hanoweru Wiktoria Luiza (1913)
  • Jej Królewska Wysokość Księżna Brunszwiku (1913-1953)
  • Jej Królewska Wysokość Księżna Wdowa Brunszwiku (1953-1980)

Jako żona księcia Hannoweru, Wiktoria Luiza była tytułowana księżna Hanoweru, księżna Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz księżna Brunszwiku-Lüneburga.

Wikimedia Commons