Wiktoria Sachsen-Coburg-Saalfeld

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy księżnej Kentu, matki królowej Wiktorii. Zobacz też: artykuły o innych kobietach, które nosiły to samo imię i nazwisko.
Wiktoria, księżna Kentu
Wiktoria, księżna Kentu (F.X. Winterhalter, 1861)

Maria Luiza Wiktoria Sachsen-Coburg-Saalfeld (ur. 17 sierpnia 1786 w Coburgu; zm. 17 marca 1861 w Frogmore House, Windsor) – księżniczka Saksonii, księżna Kentu, matka brytyjskiej królowej Wiktorii.

Wiktoria urodziła się jako czwarta z pięciu córek księcia Franciszka Sachsen-Coburg-Saalfeld i Augusty Reuss. Jej siostrą była Julia Sachsen-Coburg-Saalfeld - wielka księżna Rosji, a bratem - Leopold I - król Belgów.

Kiedy miała 17 lat, 21 grudnia 1803 roku w Coburgu, wyszła za mąż za Emicha Karola zu Leiningen, wdowca po jej ciotce, starszego od niej o 23 lata. Pierwszy mąż Wiktorii zmarł w 1814 roku. Kiedy księżniczka owdowiała, miała dwoje dzieci:

W wieku trzydziestu dwóch lat, 11 lipca 1818 roku w Amorbach, wyszła za mąż za księcia Kentu, Edwarda Augusta Hanowerskiego i przeniosła się do Anglii. Z tego związku urodziła się ich jedna córka:

Mąż Wiktorii zmarł niespodziewanie w styczniu 1820, zaledwie kilka dni przed swoim ojcem - królem Jerzy III. Wiktoria nie cieszyła się sympatią rodziny królewskiej[potrzebne źródło]. Zmarła w wieku 74 lat i została pochowana w rodzinnym mauzoleum we Frogmore.