Wiktymologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wiktymologia (łac.-gr. nauka o ofierze) – nauka zajmująca się ofiarami przestępstw oraz badaniem roli ofiary w genezie przestępstwa, zwłaszcza ustaleniem czynników tworzących podatność na stanie się ofiarą przestępstwa oraz metod zapobiegania temu.

Termin „wiktymologia” pojawił się w literaturze kryminologicznej z końcem lat czterdziestych XX wieku. Za twórców wiktymologii uznaje się Hansa von Hentinga oraz Benjamina Mendelsohna. Wiktymologia jest dyscypliną dynamiczną.

Koncepcje wiktymologii[edytuj | edytuj kod]

Obecnie funkcjonuje kilka koncepcji wiktymologii.

W koncepcji wiktymologii ogólnej Benjamina Mendelshona wiktymologia ujmowana jest jako samodzielna, odrębna dyscyplina naukowa, zajmująca się wszystkimi ofiarami w społeczeństwie, niezależnie od źródeł ich pokrzywdzenia.

Nieco węższą przedmiotowo jest koncepcja nowej wiktymologii sformułowana przez R. Eliasa, zgodnie z którą wiktymologia powinna zajmować się ofiarami pogwałceń praw człowieka oraz ofiarami przestępstw.

Większość[kto?] współczesnych kryminologów preferuje koncepcje wiktymologii kryminalnej, która zorientowana jest na osobę przestępstwa[styl do poprawy], wiktymizację oraz system wymiaru sprawiedliwości, pozwala na pełniejsze wyjaśnienie fenomenu przestępczości oraz społecznej reakcji na nią.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]