Wilczomlecz błotny
| Wilczomlecz błotny | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Systematyka[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Domena | eukarionty |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Królestwo | rośliny |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | rośliny naczyniowe |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | rośliny nasienne |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klasa | okrytonasienne |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | klad różowych |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rząd | malpigiowce |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzina | wilczomleczowate |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzaj | wilczomlecz |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Gatunek | wilczomlecz błotny |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Euphorbia palustris L. Sp. pl. 1:462. 1753 |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kategoria zagrożenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
||||||||||||||||||||||||||||||||
Wilczomlecz błotny (Euphorbia palustris L.) – gatunek rośliny należący do rodziny wilczomleczowatych. Występuje w zachodniej Azji i na Kaukazie oraz w Europie[2]. W Polsce gatunek rzadki.
Spis treści |
Morfologia[edytuj]
- Pokrój
- Przypomina wyglądem małą wierzbę. Pod ziemią krótkie kłącze z pękami dość grubych (3-9 mm) nadziemnych pędów. Cała roślina wydziela sok mleczny.
- Łodyga
- Gruba, pusta, u nasady czerwona, naga, wysokość 130–150 cm.
- Liście
- Skrętoległe, siedzące, nagie, lancetowate i prawie całobrzegie. Przylistków brak.Podsadki jajowate, żółte, tępe i piłkowane.
- Kwiaty
- Zebrane w 5-10-ramienną wierzchotkę. Jednopłciowe kwiaty zebrane są w dwupłciowe cyjacja. Miodniki na brzegach okrywy są okrągławe lub poprzeczniejajowate i nie posiadają rożków.
- Owoc
- Torebka pokryta brodawkami.
Biologia i ekologia[edytuj]
Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: trzcinowiska, wilgotne łąki, brzegi wód płynących lub stojących, wilgotne lasy i zarośla. Kwitnie od maja do lipca. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Convolvuletalia (niepewne, wymaga dalszych badań), związku zespołów (All.) Filipedulion (niepewne, wymaga dalszych badań), oraz gatunkiem charakterystycznym i wyróżniającym dla zespołu roślinności (Ass.) Veronico-Euphorbietum[3]. Roślina trująca. Liczba chromosomów 2n = 20[4].
Zagrożenia[edytuj]
Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006)[5] w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia V). Ostatnio zmniejsza się liczba jego stanowisk[4].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-011-10].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ 4,0 4,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
Bibliografia[edytuj]
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
