Wilczomlecz sierpowaty
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Wilczomlecz sierpowaty | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | malpigiowce |
| Rodzina | wilczomleczowate |
| Rodzaj | wilczomlecz |
| Gatunek | wilczomlecz sierpowaty |
| Nazwa systematyczna | |
| Euphorbia falcata L. Sp. PL. 2 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Wilczomlecz sierpowaty (Euphorbia falcata L.) – gatunek rośliny należący do rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiceae). Występuje w Afryce Północnej, Azji i w Europie[2]. W Polsce archeofit, rzadko rośnie na niżu[3].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina szaro- lub sinozielona. Zawiera sok mleczny we wszystkich organach.
- Łodyga
- Osiąga wysokość 10-20(40) cm, prosto wzniesiona, w górnej części silnie rozgałęziona.
- Liście
- Ułożone skrętolegle, siedzące, klinowato-lancetowate, 3-nerwowe, zaostrzone, nagie, na brzegu nieco szorstkie. Liście w dolnej części łodygi nieco szersze i zwykle tępe.
- Kwiaty
- Zebrane w 3 ramienną wierzchotkę. Górne podsadki (liście podkwiatowe) są żółte, rombowato-jajowate, drobno ząbkowane. Nektarniki żółte, wycięte, słabo półksiężycowate.
- Owoc
- Rozłupnia trójkomorowa. W rozłupni znajdują się 3 owalne nasiona, poprzecznie kropkowane, z 10 bruzdami. Osiągają długość 1-1,5 mm i szerokość 0,7-0,9 mm, są brunatnoszare, matowe.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna. Kwitnie od czerwca do października. Rośnie jako chwast na polach i ugorach. Pojawia się zwykle po żniwach. Wymaga gleb żyznych, gliniastych, wapiennych, zasadowych i suchych. Roślina trująca. Gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Caucalido-Scandicetum[4]. Liczba chromosomów 2n = 16,36[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-011-10].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
- ↑ 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Jakub Mowszowicz: Krajowe chwasty polne i ogrodowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1986. ISBN 83-09-00771-X.
- W. Szafer, S. Kulczyński, P. Pawłowski: Rośliny Polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.
