Wilczyca kapitolińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilczyca kapitolińska
Capitoline she-wolf Musei Capitolini MC1181.jpg
Czas
powstania
V w. p.n.e.
Technika brąz
Wysokość 75 cm wysokości
Miejsce
przechowywania
Palazzo dei Conservatori (Muzea Kapitolińskie)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wilczyca kapitolińskarzeźba wilczycy, stanowiąca symbol stolicy starożytnego imperium rzymskiego. Wilczyca była świętym zwierzęciem Marsa – boga wojny. Jak głosi legenda zwierzę miało zaopiekować się i wykarmić Romulusa i Remusa.

Rzeźba została wykopana na Palatynie we wczesnym średniowieczu i od IX wieku stała na Lateranie. W 1471 r. papież Sykstus IV podarował ją Rzymowi i wtedy trafiła do Palazzo dei Conservatori na Kapitol.

Datowanie[edytuj | edytuj kod]

Rzeźbę zazwyczaj przypisuje się Etruskom i datuje na V w. p.n.e.. Jednak zdaniem Adriana La Reginy, profesora etruskologii z uniwersytetu La Sapienza w Rzymie i konserwator Anny Marii Carruby pochodzi ona najpewniej ze średniowiecza[1], gdyż została odlana w jednym kawałku, a wszystkie znane nam antyczne rzeźby tej wielkości odlano w kilku kawałkach. Muzeum Kapitolińskie, w którym stoi rzeźba, wciąż jednak datuje ją na początek V w. p.n.e. Postacie chłopców niewątpliwie zostały dodane dopiero w XV w.

Inne wilczyce[edytuj | edytuj kod]

Podobne pomniki znaleźć można w wielu miastach na terenach należących niegdyś do imperium rzymskiego. Pomnik taki stoi m.in. w rumuńskiej Timișoarze.

Przypisy