Wilczyca kapitolińska
| Wilczyca kapitolińska | |
 |
|
| Czas powstania |
V w. p.n.e. |
| Technika | brąz |
| Miejsce przechowywania |
Palazzo dei Conservatori |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Wilczyca kapitolińska – rzeźba wilczycy, stanowiąca symbol stolicy starożytnego imperium rzymskiego. Wilczyca była świętym zwierzęciem Marsa – boga wojny. Jak głosi legenda zwierzę miało zaopiekować się i wykarmić Romulusa i Remusa.
Rzeźba została wykopana na Palatynie we wczesnym średniowieczu i od IX wieku stała na Lateranie. W 1471 r. papież Sykstus IV podarował ją Rzymowi i wtedy trafiła do Palazzo dei Conservatori na Kapitol.
Datowanie[edytuj]
Rzeźbę zazwyczaj przypisuje się Etruskom i datuje na V w. p.n.e.. Jednak zdaniem Adriana La Reginy, profesora etruskologii z uniwersytetu La Sapienza w Rzymie i konserwator Anny Marii Carruby pochodzi ona najpewniej ze średniowiecza[1], gdyż została odlana w jednym kawałku, a wszystkie znane nam antyczne rzeźby tej wielkości odlano w kilku kawałkach. Muzeum Kapitolińskie, w którym stoi rzeźba, wciąż jednak datuje ją na początek V w. p.n.e. Postacie chłopców niewątpliwie zostały dodane dopiero w XV w.
Inne wilczyce[edytuj]
Podobne pomniki znaleźć można w wielu miastach na terenach należących niegdyś do imperium rzymskiego. Pomnik taki stoi m.in. w rumuńskiej Timisoarze.
