Wilga (województwo mazowieckie)
| Wilga | |||
|
|||
 Pomnik żołnierzy polskich i radzieckich, budowniczych i obrońców przeprawy na tzw. przyczółek warecko-magnuszewski we wsi Skurcza |
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | mazowieckie | ||
| Powiat | garwoliński | ||
| Gmina | Wilga | ||
| Liczba ludności | ok. 1000 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 25 | ||
| Kod pocztowy | 08-470 | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Wilga
|
|||
 51°51′11″N 21°22′45″E / 51.853055555556, 21.379166666667Na mapach: 51°51′11″N 21°22′45″E / 51.853055555556, 21.379166666667 |
|||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Wilga – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, siedziba gminy Wilga. W latach 1975−1998 miejscowość położona była w województwie siedleckim.
Spis treści |
Nazwa [edytuj]
Nazwa miejscowości pojawia się w średniowiecznych zapiskach jako Wilka w 1407, Vilka w 1415, Wilka w 1416, de Wilcza w 1425, Vylka w 1440 i 1502. Brzmiała ona niegdyś Wilka. Pochodzi od rzeki Wilgi, mającej w pobliżu ujście do Wisły. W nazwie rzeki, od około 100 lat, znajduje się ten sam człon jak w wyrazie wilgoć[1]. Ponieważ przed 200 laty i wcześniej rzeka Wilga nazywała się: Wilka, Wielka Wilcza, Wilcza, Wilca współczesne odniesienie nazwy zarówno miejscowości Wilga jak i rzeki Wilga do wilgoci wydaje się bez sensu.
Historia [edytuj]
Pierwsze wzmianki o Wildze pochodzą z XIII wieku. W XIV wieku należała do rodu Wilckich herbu Topór. W 1407 roku ufundowana została we wsi parafia. W roku 1534 (1554[2]) Wilga uzyskała prawa miejskie, które straciła w połowie XVII wieku na skutek upadku gospodarczego.
W latach międzywojennych odkryto walory letniskowe wsi za sprawą hrabiego Stanisława Kostki Rostworowskiego. Od tamtej pory nastąpił rozwój osiedla wypoczynkowego w Wildze. W sierpniu 1944 roku w okolicach Wilgi toczyły się boje o tzw. przyczółek warecko-magnuszewski. Podczas II wojny światowej na terenie osiedla znajdowały się obozy pracy dla Żydów i jeńców radzieckich, którzy byli zatrudnieni przy budowie wałów rzeki Wilga. Najprawdopodobniej byli oni rozstrzeliwani na terenie przyległym do dzisiejszego ośrodka MSW. Rozstrzelano tam także grupę kobiet i dzieci żydowskich, które koczowały na zewnątrz obozu w lesie. Groby te nie są dotychczas oznaczone. W 1944 roku na obrzeżach Wilgi znajdował się szpital radziecki. Zmarłych chowano w niedużej odległości od szpitala. Po wojnie zmarłych częściowo /tylko czaszki/ przewieziono na cmentarz wojenny w Garwolinie. Na dzień dzisiejszy groby z czasów wojny nie są oznakowane.
Po wojnie dalszy rozwój letniska – swoje ośrodki wypoczynkowe miały tu liczne warszawskie zakłady pracy.
Ośrodek Buddyzmu Tybetańskiego Jungdrung Bön [edytuj]
W jednym z ośrodków wypoczynkowych koło miasta Wilga znajduje się ośrodek o nazwie Cziamma Ling tybetańskiej religii Bön należący do Związku Garuda w Polsce. Głównym celem istnienia ośrodka jest zapewnienie odpowiedniego miejsca i jak najlepszych warunków do nauczania i praktykowania nauk dzogczen oraz innych nauk Bön. W tym centrum medytacyjnym znajdują się gompa, stupa, domki odosobnieniowe, oraz inne obiekty religijne[3].
Zobacz też [edytuj]
- Darnków - wieś z ośrodkiem buddyjskim buddyzmu tybetańskiego tradycji ningma
- Grabnik (powiat grodziski) - wieś z centrum buddyjskim buddyzmu tybetańskiego tradycji karma kamtsang
- Kuchary (województwo mazowieckie) - wieś z ośrodkiem buddyjskim buddyzmu tybetańskiego tradycji karma kagju
Przypisy
- ↑ Kazimierz Rymut: Nazwy miast Polski. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, s. 263. ISBN 83-04-02436-5.
- ↑ Jan Baliński: Między Świdrem a Wilgą. KAW, 1976, s. 32-33.
- ↑ http://a.bongaruda.pl/local/cziama_ling/ Cziamma Ling, Ośrodek Buddyzmu Tybetańskiego Jungdrung Bön; dostęp 30.09.2012
Linki zewnętrzne [edytuj]
- wilga 2 w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIII (Warmbrun – Worowo) z 1893 r.
|
||||||||||||||
