Kopułek śnieżny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Wilgotnica śnieżna)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kopułek śnieżny
Kopułek śnieżny: zdjęcie
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina wodnichowate
Rodzaj Cuphophyllus
Gatunek kopułek śnieżny
Nazwa systematyczna
Cuphophyllus virgineus (Wulfen) Kovalenko
in Nezdoīminogo, Opredelitel' Gribov SSSR (Leningrad): 37 (1989)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Owocniki wilgotnicy śnieżnej
Na pierwszym planie wilgotnice szkarłatne, w oddali widać wilgotnice śnieżne

Kopułek śnieżny (Cuphophyllus virgineus (Wulfen) Kovalenko) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Polską nazwę podał Feliks Berdau w 1876. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako kopułek śnieżny, bedłka panieńska, bedłka śnieżna, wodnicha śnieżysta, kopułek okazały, kopułek promienisty[2]. Niektóre atlasy grzybów (np.[3][4]) podają nazwę wilgotnica śnieżna. Żadna z tych nazw nie jest jednak zgodna z aktualną nazwą naukową, według Index Fungorum gatunek ten bowiem obecnie należy do rodzaju Cuphophyllus(brak polskiej nazwy). Synonimów naukowych jest ponad 60. Niektóre z nich[5]:

  • Camarophyllus virgineus (Wulfen) P. Kumm. 1916
  • Cuphophyllus niveus (Scop.) Bon 1985
  • Hygrocybe virginea (Wulfen) P.D. Orton & Watling
  • Hygrophorus virgineus (Wulfen) Fr. 1838

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica od 2 do 4,5 cm, młody – półkulisty, wypukły, później płaski, a w środku nieco zapadnięty. W Wilgotnych warunkach bladożółty do wodnistobiałego, nieco lepki, w czasie suszy śnieżnobiały.

Blaszki

Rzadkie, zbiegające po trzonie, u podstawy szerokie, w ostrzu cienkie, wodnistobiałożółtawe.

Trzon

Wysokość od 1,5 do 4,5 cm, średnica od 3 do 5 mm, równogruby, ku podstawy zwężony i spłaszczony, początkowo pełny, później pusty, kolor biały, czasami z różowym nalotem.

Miąższ

Wodnistobiały, brak zapachu, smak łagodny.

Wysyp zarodników

Biały.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Od września do listopada. Dosyć częsta, rośnie na wilgotnych pastwiskach i łąkach i porośniętych trawą drogach leśnych.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Jest to grzyb jadalny, lecz zbyt mały, żeby jego zbieranie było opłacalne.

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na jej charakterystyczny wygląd i miejsce wyrastania, pomyłka jest mało prawdopodobna.

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-12-18].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  4. Andreas Gminder: Atlas grzybów jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowej. 2008. ISBN 978-83-258-0588-3.
  5. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].