Wilgowron mniejszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wilgowron mniejszy
Quiscalus quiscula[1]
(Linnaeus, 1758)
Wilgowron mniejszy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd paleognatyczne
Rząd wróblowe
Rodzina kacyki
Rodzaj Quiscalus
Gatunek wilgowron mniejszy
Podgatunki
  • Q. q. versicolor Vieillot, 1819
  • Q. q. stonei Chapman, 1935
  • Q. q. quiscula (Linnaeus, 1758)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Pora występowania

     Przebywa stale

     Gniazduje

Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wilgowron mniejszy (Quiscalus quiscula) – gatunek ptaka z rodziny kacyków (Icteridae). Bardzo towarzyski.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono trzy podgatunki Q. quiscula[3][4][5]:

  • wilgowron spiżowy (Q. quiscula versicolor) – południowo-środkowa i południowo-wschodnia Kanada, środkowe USA.
  • Q. quiscula stonei – wschodnio-środkowe USA.
  • wilgowron mniejszy (Q. quiscula quiscula) – południowo-wschodnie USA.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 28–34 cm. Smukła sylwetka. Dziób duży, stożkowaty, lekko zakrzywiony. Ogon klinowaty, dłuższy u samca niż u samicy. Dorosłe ptaki całe czarne. Jeden z podgatunków ma jednolity purpurowy połysk na całym upierzeniu; u drugiego niebieski połysk kontrastuje z brązowym na grzbiecie. Tęczówki u obu podgatunków i u obu płci żółte. Młode czarne, tęczówki ciemne.

Zasięg, środowisko[edytuj | edytuj kod]

Pospolity w miastach, na polach uprawnych, w zaroślach na brzegach strumieni w środkowej i wschodniej części Ameryki Północnej. Zimę spędza we wschodniej części Ameryki Północnej.

Przypisy

  1. Quiscalus quiscula w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Quiscalus quiscula. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Frank Gill, David Donsker: Family Icteridae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.3. [dostęp 2013-04-20].
  4. Common Grackle (Quiscalus quiscula) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-04-20].
  5. Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Icteridae Vigors, 1825 - kacyki - Oropendolas, Orioles and Blackbirds. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2013-04-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.