Wilhelm Bauer (okręt podwodny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wilhelm Bauer
Wilhelm Bauer
Historia
Stocznia Blohm und Voss
Położenie stępki 28 października 1944
Wodowanie 13 stycznia 1945
 Kriegsmarine
Wejście do służby 24 lutego 1945
Los okrętu samozatopienie 4 maja 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna: 1621 t
podwodna: 1819 t
Długość 76,7 m
Szerokość 6,6 m
Prędkość nawodna: 15,5 węzła
podwodna 17,2 węzłów
Napęd
2 silniki wysokoprężne MAN M6V40/46KBB o mocy 4000 KM, 2 silniki elektryczne o mocy 5400 KM, 2 wyciszone silniki elektryczne o mocy 222 KM, 2 śruby napędowe
Uzbrojenie
2 podwójne działka przeciwlotnicze 20 mm
6 wyrzutni torpedowych na dziobie, 23 torpedy.
Załoga 57
Wilhelm Bauer
Historia
 Deutsche Marine
Wejście do służby 1 września 1960
Wycofanie ze służby 15 marca 1982
Los okrętu okręt-muzeum
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna: 1620 t
podwodna: 1820 t
Długość 75,4 m
Szerokość 6,6 m
Prędkość nawodna: 10 węzłów
podwodna 12,5 węzłów
Napęd
2 silniki wysokoprężne Mercedes Benz MB820S1 o mocy 1200 KM, 2 silniki elektryczne
Uzbrojenie
4 wyrzutnie torpedowe na dziobie.
Załoga 57
Okręt muzeum "Wilhelm Bauer" w Bremerhaven

Wilhelm Bauer, ex-U-2540 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu XXI zbudowany w okresie II wojny światowej, zatopiony, później wcielony do Bundesmarine. Jeden z czterech drugowojennych U-Bootów zachowanych do czasów współczesnych[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamówienie na budowę okrętu zostało złożone w stoczni Blohm & Voss, w Hamburgu 6 listopada 1943. Rozpoczęcie budowy okrętu miało miejsce 28 października 1944. Wodowanie nastąpiło 13 stycznia 1945, wejście do służby 24 lutego 1945. Dowódcą był Oblt. Rudolf Schultze.

Okręt odbywał trening w ramach 31. Flotylli w Rønne (Bornholm), nie zdążył odbyć ani jednego patrolu bojowego. Przebazowany do Swinemünde (obecnie Świnoujście), został zatopiony przez własną załogę 4 maja 1945 w pobliżu Flensburga (operacja Regenbogen).

W czerwcu 1957, po 12 latach przebywania na dnie Bałtyku, okręt został podniesiony, wyremontowany w stoczni Howaldtswerke w Kilonii i wcielony do Bundesmarine pod nazwą "Wilhelm Bauer"[2]. Od 1 września 1960 do 28 sierpnia 1968 służył jako okręt doświadczalny (oznaczony jako typ 241). Od maja 1970 – z cywilną załogą – testowano na nim wyposażenie dla nowych typów okrętów podwodnych (m.in. dla typu 205, 206, 209). Sfatygowany, uszkodzony podczas kolizji okręt został ostatecznie wycofany ze służby 15 marca 1982.

"Wilhelm Bauer" został zakupiony przez Niemieckie Muzeum Morskie (Deutsches Schiffahrtsmuseum) w Bremerhaven i odrestaurowany; przywrócono zewnętrzny wygląd z okresu wojny. Od 27 kwietnia 1984 pełni funkcję okrętu-muzeum.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. www.uboat.net: U-2540 (ang.). [dostęp 4 listopada 2008].
  2. Eberhard Möller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-boats from 1904 to Present. London: Greenhill Books, 2004. ISBN 1853676233.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Pozostałe to U-505, U-534, U-995.
  2. Nadano ją na cześć Wilhelma Bauera – konstruktora pierwszego niemieckiego okrętu podwodnego.