Wilhelm Bittrich

Wilhelm Bittrich
Wilhelm Bittrich
SS-Obergruppenführer Generał Waffen-SS
Data i miejsce urodzenia	26 lutego 1894 Wernigerode
Data i miejsce śmierci	19 kwietnia 1979 Wolfratshausen
Przebieg służby
Lata służby	1932−1968
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu i Mieczami

Wilhelm Bittrich (ur. 26 lutego 1894 w Wernigerode, zm. 19 kwietnia 1979 w Wolfratshausen) – niemiecki SS-Obergruppenführer i Generał Waffen-SS.

Życiorys

Wilhelm Bittrich urodził się w miejscowości Wernigerode w górach Harz. W czasie I wojny światowej służył w niemieckiej armii jako oficer oraz pilot myśliwca; walczył również we Freikorpsie.

Był członkiem Schutzstaffel od 1 lipca 1932 (numer 39 177) oraz NSDAP od 1 grudnia 1932 (legitymacja partyjna nr 829 700).

Od 1934 do 1939 należał do SS-Verfügungstruppe, z którego przeniósł się do Leibstandarte SS Adolf Hitler; dowodził w niej pułkiem Deutschland podczas inwazji na Polskę i Francję. Później był dowódcą Dywizji Pancernej Das Reich oraz II Korpusu Pancernego SS, na którego czele walczył z alianckimi wojskami inwazyjnymi we Francji w 1944. Największą sławę przyniosło mu zwycięstwo nad brytyjskimi spadochroniarzami w Arnhem podczas alianckiej Operacji Market Garden, we wrześniu 1944. Pod koniec wojny, w pierwszej połowie kwietnia 1945 dowodził obroną Wiednia.

Po wojnie mieszkał w Bawarii. Na początku lat 70. współpracował z Corneliusem Ryanem przy pisaniu O jeden most za daleko. Generał, oprócz przekazania relacji o walkach pod Arnhem, sprostował informację, jakoby był utalentowanym pianistą (był nim jego brat). W nakręconym na podstawie książki filmie Bittricha zagrał Maximilian Schell.

Zmarł 19 kwietnia 1979 w szpitalu w bawarskiej miejscowości Wolfratshausen.

Procesy powojenne

Pomimo zapewnień Bittricha, że w swojej karierze zawsze postępował zgodnie z honorem, po wpadnięciu 8 maja 1945 w ręce żołnierzy amerykańskich został wydany Francuzom, którzy oskarżali go o wydanie rozkazu rozstrzelania w Nîmes 17 członków Résistance. Generał bronił się twierdząc, że o masakrze nie wiedział, a po niej ukarał oficera żandarmerii, który wydał rozkazy. Trybunał w Marsylii uznał go za winnego i 23 czerwca 1953 skazał na 5 lat więzienia. Jeszcze w tym samym roku ponownie stanął przed sądem za zbrodnie wojenne, ale sąd w Bordeaux uwolnił go od zarzutów i w 1954 zwolnił z więzienia.

Opozycja wobec nazizmu

Podczas Operacji Market Garden Albert Speer odwiedził front i miał okazję spotkać się z gen. Bittrichem. Speer napisał później:

Wcześniejsze wizyty pokazały mi, że na froncie zachodnim czyniono wysiłki, żeby dojść z wrogiem do porozumienia w poszczególnych sprawach. W Arnhem zastałem generała Bittricha z Waffen-SS w stanie furii. Dzień wcześniej jego II Korpus Pancerny SS prawie całkowicie zniszczył brytyjską 1 Dywizję Powietrznodesantową. Podczas walk generał zawarł porozumienie pozwalające przeciwnikowi na prowadzenie szpitala polowego za niemieckimi liniami. Ale funkcjonariusze partii postanowili zabić brytyjskich i amerykańskich lotników i Bittrich wyszedł na kłamcę.

Podobno Bittrich 15 lipca 1944 obiecał feldmarszałkowi Rommlowi, że on i podlegający mu oficerowie będą na jego rozkazy, zastrzegając jednak, że najpierw Hitler musi zostać odsunięty od władzy; ten warunek nigdy nie został spełniony.

Kiedy jego oddział otrzymał zadanie obrony Wiednia wiosną 1945, Bittrich pomimo rozkazów utrzymania miasta do ostatniego tchnienia, wyprowadził wojska, by uniknąć zniszczeń.

Najważniejsze odznaczenia

• Krzyż Żelazny Drugiej i Pierwszej Klasy
• Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (1941)
• Krzyż Niemiecki (1943)
• Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu (1944)
• Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu i Mieczami (1945)
• Wspomnienie w Wehrmachtbericht