Wilhelm Heye

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilhelm Heye wraz z gen. Severo Toranzo z Argentyny (1929)

Wilhelm Heye (ur. 31 stycznia 1869 w Fuldzie, zm. 11 marca 1947 w Braunlage) - niemiecki generał, szef Naczelnego Dowództwa w latach 1926 - 1930.

W 1888 wstąpił do pruskiego korpusu kadetów. Karierę wojskową rozpoczął w sztabie generalnym w 1900. W czasie I wojny światowej przynależał do sztabu gen. Remusa von Woyrsch, a następnie Albrechta Wirtemberskiego. W październiku został powołany do sztabu generalnego jako szef wydziału operacyjnego. Dzięki temu uczestniczył w podejmowaniu decyzji na najwyższym szczeblu dowodzenia niemiecką armią. Powierzono mu pełnienie obowiązków generalnego kwatermistrza po dymisji Ericha Ludendorffa a przed objęciem funkcji przez Wilhelma Groenera.

Po kapitulacji Niemiec został w 1919 mianowany szefem sztabu wojsk w Prusach Wschodnich. Koordynował tam operacje skierowane przeciwko Armii Czerwonej nad Bałtykiem. Został wówczas bliskim współpracownikiem Hansa von Seeckta. Nie poparł też puczu Kappa-Lüttwitza.

Od 1920 do 1926 pracował w ministerstwie Reichswehry (Reichswehrministerium) u boku Hansa von Seeckta. Otrzymał stopień generała pułkownika. Szef resortu Otto Geßler dymisjonując Seeckta mianował jego następcą na stanowisku szefa naczelnego dowództwa właśnie Heye`go. Przeniesiono go w stan spoczynku 4 lata później zastępując go generałem Kurtem von Hammerstein-Equord.