Wilhelm I, elektor Hesji-Kassel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wilhelm I
Wilhelm I, elektor Hesji-Kassel
Landgraf Hesji-Kassel
Okres panowania od 1785
do 1803
Poprzednik Fryderyk II Heski
Następca landgrafstwo podniesione do rangi elektoratu w 1803
Elektor Hesji-Kassel
Okres panowania od 1803
do 1807
Poprzednik Elektorat Hesji-Kassel od 1803
Następca aneksja Hesji-kassel przez Królestwo Westfalii
Okres panowania od 1813
do 1821
Poprzednik restauracja Elektoratu Hesji-Kassel od 1813
Następca Wilhelm II
Dane biograficzne
Dynastia heska
Urodziny 3 stycznia 1743
w Kassel
Śmierć 27 lutego 1821
w Kassel
Ojciec Fryderyk II Heski
Matka Maria Hanowerska
Żona Wilhelmina Karolina Duńska
Dzieci Maria Fryderyka
Karolina Amalia
Fryderyk
Wilhelm II
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Złotego Lwa (Hesja-Kassel) Wielki Mistrz Wojskowego Orderu Zasługi (Wielkie Księstwo Hesji) Wielki Mistrz Orderu Żelaznego Hełmu (Wielkie Księstwo Hesji)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Wilhelm I, elektor Hesji-Kassel (ur. 3 stycznia 1743 w Kassel, zm. 27 lutego 1821 tamże) – landgraf Hesji-Kassel Wilhelm IX od 1785 do 1803, kiedy to został księciem-elektorem. W latach 1807-1813 elektorat Hesja-Kassel nie istniało samodzielne, lecz było włączone do Królestwa Westfalii. W latach 1813–1821 znów istniało jako Elektorat.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Jego ojcem był landgraf Fryderyk II Heski (zm. 1785), a matką Maria Hanowerska, córka Jerzego III, króla Wielkiej Brytanii. Młodość spędził w mieście Getynga i tamtejszym znakomitym uniwersytecie, a także w Danii.

Gdy Fryderyk Heski - jego ojciec przeszedł na katolicyzm (1749), dziadek Wilhelma Wilhelm VIII Heski starał się ograniczyć jego wpływ na społeczeństwo heskie. W 1754 roku zgodnie z dokumentami znanymi jako: heskie akty asekuracyjne, niem. Assekurationsakte, przekazał wnukowi Wilhelmowi hrabstwo Hanau-Münzenberg, (które po śmierci ostatniego rodzimego hrabiego (Johanna Reinharda III von Hanau - 1736 r.) należało do landgrafstwa Hesja-Kassel), by było zarządzane niezależnie od landgrafstwa, rządzonego przez katolickiego Fryderyka II.

Gdy Wilhelm VIII zmarł w 1760 roku, Wilhelm (IX) sam rządził Hanau (samodzielnie dopiero od pełnoletności - 1764), a jego katolicki ojciec landgrafstwem. Z tych lat pochodzi miejscowość wypoczynkowa Wilhelmsbad.

Polityka[edytuj | edytuj kod]

Wilhelm IX jako landgraf Hesji-Kassel od 1785 był władcą w stylu ancien régime'u, sceptycznym wobec nowych prądów, jakie niosło ze sobą Oświecenie. Krytykowano go za prowadzenie tradycyjnego wynajmu heskich żołnierzy innym państwom i posiadanie metres.

Posiadał stopień feldmarszałka pruskiej armii. Gdy trwała wojna o sukcesję bawarską (1778-1779) brał udział w kampanii po stronie Prus. W roku 1792 brał udział w kampanii przeciw Francji rewolucyjnej. W 1795 negocjował pokój.

Wilhelm był jednym z najbogatszych niemieckich książąt swych czasów. Frankfurcki bankier Mayer Amschel Rothschild pomógł mu uratować majątek przed zakusami chciwego Napoleona.

Wilhelm nie przystąpił do pronapoleońskiego Związku Reńskiego, więc w roku 1806, gdy wybuchła wojna francusko-pruska, ogłosił neutralność. Napoleon i tak obsadził jego kraj swymi wojskami. Wilhelm udał się do Szlezwiku, a potem do Pragi. Terytoria Hesji-Darmstadt przejęło Królestwo Westfalii, hrabstwo Hanau-Münzenberg było w latach 1806-1810 podległe francuskiej administracji wojskowej, a 1810-1813 należało do utworzonego przez Napoleona hrabstwa Frankfurtu.

Po klęsce Napoleona w 1813 Hesja-Kassel znów zaistniała. Wilhelm I starał się odwołać wszystkie bezprawne decyzje najeźdźcy. Między innymi znów nakazał żołnierzom i dworzanom nosić peruki. Niektórzy historycy upatrują w tym przyczyn rewolucji roku 1830.

W Kassel kazał on powiększyć kompleks zamkowy Wilhelmshöhe i zbudować posiadłość Löwenburg. Mieszkała tam jego ukochana Karoline von Schlotheim, późniejsza hrabina Hessenstein. Do dziś istniejąca piramida w Stamfordscher Garten przypomina o wizycie landgrafa Wilhelma w 1787 klasztorze Haina.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

1 września 1764 roku Wilhelm (IX) poślubił księżniczkę Wilhelminę Karolinę Duńską (1747-1820). Miał z nią czworo dzieci:

Wilhelm miał też metresy:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franz G. Eckhart, Das Haus Hessen. Eine europäische Familie. Kohlhammer, Stuttgart 2005, ISBN 3-17-018919-0.
  • Rainer von Hessen (Hrsg.), Wir Wilhelm von Gottes Gnaden. Die Lebenserinnerungen Kurfürst Wilhelms I. von Hessen 1743–1821. Campus-Verlag, Frankfurt/M. 1996, ISBN 3-593-35555-8.
  • Philipp Losch, Kurfürst Wilhelm I., Landgraf von Hessen. Ein Fürstenbild aus der Zopfzeit. Elwert, Marburg 1923.
  • Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln ("Stammtafeln zur Geschichte der europäischen Staaten/Neue Folge; 3). Klostermann, Frankfurt/M. 2000, Tafel 255ff.
  • Reinhard Suchier, Die Grabmonumente und Särge der in Hanau bestatteten Personen aus den Häusern Hanau und Hessen. In: Programm des Königlichen Gymnasiums zu Hanau. Hanau 1879, s. 1-56.
  • Gerhard Bott, "Heilübung und Amüsement. Das Wilhelmsbad des Erbprinzen". CoCon-Verlag Hanau 2007. ISBN 978-3-937774-00-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Fryderyk II Heski
Coat of arms of Hesse.svg Landgraf Hesji-Kassel
1785-1803
Coat of arms of Hesse.svg Następca
landgrafstwo podciągniete do rangi elektoratu w 1803 roku
Poprzednik
Elektorat Hesji-Kassel od 1803 roku
Coat of arms of Hesse.svg Elektor Hesji-Kassel
1803-1807
Coat of arms of Hesse.svg Następca
aneksja Hesji-kassel przez Królestwo Westfalii
Poprzednik
restauracja Elektoratu Hesji-Kassel od 1813
Coat of arms of Hesse.svg Elektor Hesji-Kassel
1813-1821
Coat of arms of Hesse.svg Następca
Wilhelm II, elektor Hesji-Kassel