Wilhelm List

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siegmund Wilhelm List
Siegmund Wilhelm List
Siegmund Wilhelm List
feldmarszałek feldmarszałek
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1880
Oberkirchberg
Data i miejsce śmierci 17 sierpnia 1971
Garmisch-Partenkirchen
Przebieg służby
Lata służby 1898-1942
Siły zbrojne armia bawarska

Freikorps

Reichswehra

Wehrmacht

Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Rycerski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Siegmund Wilhelm List (ur. 14 maja 1880 w Oberkirchberg, zm. 17 sierpnia 1971 w Garmisch-Partenkirchen) – niemiecki wojskowy, feldmarszałek.

List wstąpił do armii bawarskiej w 1898 roku, w 1900 awansował na podporucznika i od 1904 roku był adiutantem dowódcy batalionu. W 1908 wstąpił do akademii wojskowej, którą ukończył w stopniu kapitana. Do wybuchu I wojny światowej służył w bawarskim sztabie generalnym. W czasie wojny służył na stanowiskach sztabowych, ukończył wojnę w stopniu majora w bawarskim ministerstwie wojny. Po wojnie we Freikorpsie Epp, później w Reichswehrze i ministerstwie obrony. W latach 1930-1933 komendant szkoły piechoty w Dreźnie, w 1932 awansowany na generała porucznika (generała dywizji). Po Anschlussie Austrii w 1938 odpowiedzialny za włączenie armii austriackiej w struktury Wehrmachtu.

Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku, dowodził 14 Armią, za co otrzymał Krzyż Rycerski. Od października 1939 dowódca 12 Armii, która brała udział w kampanii francuskiej i w kampanii bałkańskiej. W lipcu 1940 awansowany na feldmarszałka. Na Bałkanach List dowodził całością sił niemieckich, a po zakończeniu kampanii pozostał głównodowodzącym sił w południowo-wschodniej Europie do października 1940 roku. W lipcu 1942 objął dowództwo Grupy Armii A na froncie wschodnim, jednak w wyniku konfliktu, jaki wybuchł z Hitlerem co do strategii walki, został pozbawiony dowodzenia 10 września 1942 i do końca wojny nie pełnił żadnych funkcji w armii. W 1945 roku trafił do niewoli amerykańskiej. Podczas procesów norymberskich skazany w lutym 1948 na dożywocie. W 1952 zwolniony z więzienia ze względu na zły stan zdrowia.