Wilhelmina Pruska (1774-1837)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilhelmina Pruska
Wilhelmina van Pruisen.jpg
królowa Holandii
wielka księżna Luksemburga
Okres panowania od 1815
do 12 października 1837
Dane biograficzne
Dynastia Hohenzollernowie
Urodzona 18 listopada 1774
Poczdam
Zmarła 12 października 1837
Haga
Pochowana Nieuwe Kerk w Delft
Ojciec Fryderyk Wilhelm II Pruski
Matka Fryderyka Luiza Hessen-Darmstadt
Mąż Wilhelm I
Dzieci Wilhelm II Holenderski,
Fryderyk Holenderski,
Marianna Orańska
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Fryderyka Luiza Wilhelmina (ur. 18 listopada 1774 w Poczdamie; zm. 12 października 1837 w Hadze) – księżniczka pruska, królowa Holandii.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Królowa Wilhelmina urodziła się w Poczdamie. Była czwartym dzieckiem, z ósemki dzieci, Fryderyka Wilhelma II, króla Prus, i jego żony królowej Fryderyki Luizy, z domu księżniczki Hessen-Darmstadt.

Jej wychowanie odbywało się po ścisłym reżimem jej stryja - Fryderyka II Wielkiego. Bardzo niewiele wiadomo o jej młodości.

1 października 1791 roku w Berlinie wyszła za mąż za Wilhelma, syna stadhoudera Wilhelma V Orańskiego. Młode małżeństwo zamieszkało w pałacu Noordeinde w Hadze. W 1795 roku Francja zaatakowała Republikę Zjednoczonych Prowincji. Wilhelmina musiała udać się wraz z rodziną na wygnanie. Najpierw udali się do Anglii, a potem do Berlina, gdzie panował jej brat Fryderyk Wilhelm III. Po kasacie zakonu jezuitów i cystersów nabyła dobra na Dolnym Śląsku, m.in. klasztory pocysterskie w Lubiążu[1] Henrykowie i Kamieńcu Ząbkowickim, a także klucz stroński. Do Hagi wrócili na początku 1814 roku.

Księżniczka Wilhelmina została pierwszą królową Holandii w 1815 roku. Królowa Wilhelmina była bardzo skromna i zawsze pozostawała w cieniu. Zmarła w pałacu Noordeinde w Hadze w 1837 roku, w wieku 62 lat. Została pogrzebana w Nieuwe Kerk w Delft.

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

Przypisy