Wilhelmina Pruska (1774-1837)
| Wilhelmina Pruska |
|
| królowa Holandii wielka księżna Luksemburga |
|
| Okres panowania | od 1815 do 12 października 1837 |
| Żona | Wilhelma I |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Hohenzollernowie |
| Urodzona | 18 listopada 1774 Poczdam |
| Zmarła | 12 października 1837 Haga |
| Pochowana | Nieuwe Kerk w Delft |
| Ojciec | Fryderyk Wilhelm II Pruski |
| Matka | Fryderyka Luiza Hessen-Darmstadt |
| Mąż | Wilhelm I |
| Dzieci | Wilhelm II Holenderski, Fryderyk Holenderski, Marianna Orańska |
Fryderyka Luiza Wilhelmina (ur. 18 listopada 1774 w Poczdamie; zm. 12 października 1837 w Hadze) – księżniczka pruska, królowa Holandii.
Życie[edytuj]
Królowa Wilhelmina urodziła się w Poczdamie. Była czwartym dzieckiem, z ósemki dzieci, Fryderyka Wilhelma II, króla Prus, i jego żony królowej Fryderyki Luizy, z domu księżniczki Hessen-Darmstadt.
Jej wychowanie odbywało się po ścisłym reżimem jej stryja - Fryderyka II Wielkiego. Bardzo niewiele wiadomo o jej młodości.
1 października 1791 roku w Berlinie wyszła za mąż za Wilhelma, syna stadhoudera Wilhelma V Orańskiego. Młode małżeństwo zamieszkało w pałacu Noordeinde w Hadze. W 1795 roku Francja zaatakowała Republikę Zjednoczonych Prowincji. Wilhelmina musiała udać się wraz z rodziną na wygnanie. Najpierw udali się do Anglii, a potem do Berlina, gdzie panował jej brat Fryderyk Wilhelm III. Po kasacie zakonu jezuitów i cystersów nabyła dobra na Dolnym Śląsku, m.in. klasztory pocysterskie w Lubiążu[1] Henrykowie i Kamieńcu Ząbkowickim, a także klucz stroński. Do Hagi wrócili na początku 1814 roku.
Księżniczka Wilhelmina została pierwszą królową Holandii w 1815 roku. Królowa Wilhelmina była bardzo skromna i zawsze pozostawała w cieniu. Zmarła w pałacu Noordeinde w Hadze w 1837 roku, w wieku 62 lat. Została pogrzebana w Nieuwe Kerk w Delft.
Dzieci[edytuj]
- Wilhelm II Fryderyk Jerzy Ludwik (1792–1849), król Holandii;
- Wilhelm Fryderyk Karol (1797–1881);
- Wilhelmina Fryderyka Luiza Charlotta Marianna (1810–1883), znana jako Marianna Orańska