Wilhelmina Pruska (1774-1837)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilhelmina Pruska
Wilhelmina van Pruisen.jpg
królowa Holandii
wielka księżna Luksemburga
Okres panowania od 1815
do 12 października 1837
Żona Wilhelma I
Dane biograficzne
Dynastia Hohenzollernowie
Urodzona 18 listopada 1774
Poczdam
Zmarła 12 października 1837
Haga
Pochowana Nieuwe Kerk w Delft
Ojciec Fryderyk Wilhelm II Pruski
Matka Fryderyka Luiza Hessen-Darmstadt
Mąż Wilhelm I
Dzieci Wilhelm II Holenderski,
Fryderyk Holenderski,
Marianna Orańska
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Fryderyka Luiza Wilhelmina (ur. 18 listopada 1774 w Poczdamie; zm. 12 października 1837 w Hadze) – księżniczka pruska, królowa Holandii.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Królowa Wilhelmina urodziła się w Poczdamie. Była czwartym dzieckiem, z ósemki dzieci, Fryderyka Wilhelma II, króla Prus, i jego żony królowej Fryderyki Luizy, z domu księżniczki Hessen-Darmstadt.

Jej wychowanie odbywało się po ścisłym reżimem jej stryja - Fryderyka II Wielkiego. Bardzo niewiele wiadomo o jej młodości.

1 października 1791 roku w Berlinie wyszła za mąż za Wilhelma, syna stadhoudera Wilhelma V Orańskiego. Młode małżeństwo zamieszkało w pałacu Noordeinde w Hadze. W 1795 roku Francja zaatakowała Republikę Zjednoczonych Prowincji. Wilhelmina musiała udać się wraz z rodziną na wygnanie. Najpierw udali się do Anglii, a potem do Berlina, gdzie panował jej brat Fryderyk Wilhelm III. Po kasacie zakonu jezuitów i cystersów nabyła dobra na Dolnym Śląsku, m.in. klasztory pocysterskie w Lubiążu[1] Henrykowie i Kamieńcu Ząbkowickim, a także klucz stroński. Do Hagi wrócili na początku 1814 roku.

Księżniczka Wilhelmina została pierwszą królową Holandii w 1815 roku. Królowa Wilhelmina była bardzo skromna i zawsze pozostawała w cieniu. Zmarła w pałacu Noordeinde w Hadze w 1837 roku, w wieku 62 lat. Została pogrzebana w Nieuwe Kerk w Delft.

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

Przypisy