Wilhelmine Herzlieb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilhelmine Herzlieb

Christiane Friederike Wilhelmine Herzlieb (ur. 22 maja 1789 w Sulechowie (niem. Züllichau); zm. 10 lipca 1865 w Zgorzelcu) (również znana jako Minna lub Minchen) – jedna z postaci kobiecych w życiu Goethego, osierocona w dzieciństwie, wychowywała się w domu znanego wydawcy i księgarza Frommanna od 9. roku życia w Jenie.

Jej ojciec Christian Friedrich Karl Herzlieb był Superintendentem (pastorem kierującym obwodem) w kościele ewangelickim. Matka - Christiane z domu Wesenberg. Brat - Karl Christian. Przystojna panna otoczona gronem wielbicieli, do których należeli pisarz Zacharias Werner i także sekretarz Goethego Friedrich Wilhelm Riemer, wyszła za mąż dopiero po trzydziestce. Jej mężem był prawnik, profesor uniwersytetu w Jenie Karl Wilhelm Walch. Pożycie małżeńskie nie było szczęśliwe. Ostatni rok życia spędziła w zakładzie psychiatrycznym w Zgorzelcu, gdzie zmarła w wieku 76 lat[1], pochowana na cmentarzu Städtischer Friedhof tamże.

W wieku 18 lat (1807 r.) poznała Goethego, który był nią zauroczony, co znalazło wyraz w licznych sonetach, na przykład Lieb Kind!, Mein artig Herz![2]. Niespełniona namiętność Goethego znalazła odzwierciedlenie w powieści Powinowactwo z wyboru (Die Wahlverwandtschaften 1809), w której postać Otylii[3] jest wzorowana jakoby na uwielbianej Minne, lecz nie w pełnym zakresie. Wiele cech jej osobowości, jednak artystycznie przetworzonych, zostało przypisanych Otylii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • August Hesse: Minchen Herzlieb. Carl Habel, Berlin 1878.
  • Karl Theodor Gaedertz: Goethes Minchen. 2. wydanie. C. Ed. Müller, Bremen 1889.
  • Günther H. Wahnes (Hrsg.): Freundliches Begegnen: Goethe, Minchen Herzlieb und das Frommannsche Haus. Fr. Frommanns, Stuttgart 1927.
  • Ilse-Marie Bartin: Auf den Spuren von Goethes Minchen: Das unerfüllte Leben der Wilhelmine Herzlich-Walch. BIS, Oldenburg 1995.

Przypisy

  1. Dane osobowe
  2. Meyers Großes Konversations-Lexikon, tom 9. Leipzig 1907, S. 252
  3. Nie mylić z osobą Ottilie von Goethe, od 1817 r. synową Goethego

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]