Wilk falklandzki
| Wilk falklandzki | |
| Dusicyon australis[1] | |
| (Kerr, 1792) | |
 Ilustracja - John Gerrard Keulemans (1842-1912) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Rodzina | psowate |
| Rodzaj | Dusicyon C. E. H. Smith, 1839 |
| Gatunek | wilk falklandzki |
| Synonimy | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[3] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Wilk falklandzki (Dusicyon australis) – wymarły gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych. Występował wyłącznie na Falklandach. Został odkryty w 1690. Na początku XIX w. był jeszcze liczny. Przypuszcza się, że ostatni osobnik został zabity w 1876[3].
- Długość ciała: ok. 90 cm.
- Długość ogona: ok. 30 cm.
- Sierść: brązoworuda z czarnymi znakami.
- Środowisko: piaszczyste wybrzeża.
- Pożywienie: ptaki (pingwiny, gęsi Magellana).
Wielkością przypominał kojota, ale był bardziej krępy, miał krótki pysk i szczęki przystosowane do chwytania dużych ofiar, takich jak foki i pingwiny.
Wytępiony jako szkodnik przez europejskich kolonistów ok. 1876, poza kilkoma osobnikami, które bezskutecznie hodowano w Ogrodzie Zoologicznym w Londynie z nadzieją na przychówek[4]. Do dziś zachowało się około 10 okazów muzealnych.
Przez ponad 150 lat naukowcom nie udało się ustalić pochodzenia gatunku oraz sposobu jakim zasiedlił wyspy oddalone od kontynentu o prawie 500 km. Dopiero niedawno opracowano jego drzewo genealogiczne, porównując próbki DNA pięciu okazów z materiałem genetycznym innych psowatych, a wyniki analiz opublikowana na łamach Current Biology w listopadzie 2009 roku[5]. Okazało się, iż wilk falklandzki wyodrębnił się przynajmniej 70 tys. lat temu, czyli ponad 50 tys. lat wcześniej niż na Falklandach pojawili się pierwsi ludzie. W ten sposób obalono powszechnie przyjetą tezę głoszącą, iż zwierzeta zostały udomowione na kontynencie i przywiezione na wyspy przez osadników[6].
Przypisy
- ↑ Dusicyon australis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dusicyon australis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 19 października 2009]
- ↑ 3,0 3,1 Dusicyon australis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Falkland Island Wolf (ang.). Lioncrusher's Domain. [dostęp 24 listopada 2008].
- ↑ Graham J. Slater, Olaf Thalmann, Jennifer A. Leonard, Rena M. Schweizer, Klaus-Peter Koepfli, John P. Pollinger, Nicolas J. Rawlence, Jeremy J. Austin, Alan Cooper, Robert K. Wayne. Evolutionary history of the Falklands wolf. „Current Biology”. 19 (20), s. R937-R938, 2009. doi:10.1016/j.cub.2009.09.018 (ang.).
- ↑ Basior w lisiej skórze (pol.). Świat Nauki 1/2010 (221). [dostęp Styczeń 2010].
