Wilk indyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilk indyjski
Canis indica
R. K. Aggarwal et al., 2007 [1]
Wilk indyjski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina psowate
Rodzaj Canis
Gatunek wilk indyjski

Wilk indyjski (Canis indica) – ssak łożyskowy z rodziny psowatych, rzędu drapieżnych. Do niedawna uważany za podgatunek wilka szarego, występuje na pustynnych i półpustynnych obszarach Indii. Niewielki, szczupły o czerwonawej, płowej lub płowożółtej sierści i długich uszach.

Ostatnie badania genetyczne mtDNA dowodzą, że wilk indyjski reprezentuje odrębny gatunek, który najprawdopodobniej wywodzi się od wilka himalajskiego. Ich linie ewolucyjne rozeszły się prawdopodobnie około 400 tys. lat temu podczas izolacji na stepowych częściach płw. Dekan. (Genome Biology, 2003; T.Pietrzak, 2007). Zagrożony z powodu mieszania się ze zdziczałymi psami, utratą siedlisk i polowaniami. Populacja liczy około 2-3 tys. osobników.