Wilk meksykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wilk meksykański
Canis lupus baileyi
(Nelson & Goldman, 1929)
Wilk meksykański
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina psowate
Rodzaj Canis
Gatunek wilk
Podgatunek wilk meksykański
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg podgatunków wilka.

     wilk meksykański

Wilk meksykański (Canis lupus baileyi) – podgatunek wilka szarego. Występuje w Ameryce Środkowej, krytycznie zagrożony, w 1990 reintrodukowany na południe Ameryki Północnej i do Meksyku, gdzie wyginął na wolności. Najmniejszy z amerykańskich wilków, waży ok. 30–55 kg. Barwa sierści zmienna, od czerwonawej po szarą, z czarną kryzą wzdłuż grzbietu i z dłuższymi włosami na karku. Dieta urozmaicona, od królików, poprzez gryzonie, muflony, aż do jeleniowatych.

Wytworzył dwie wymarłe już formy populacyjne:

  • wilk teksaski (C. l. b. monstrabilis ) – wymarła forma wilka meksykańskiego, zamieszkiwał Teksas i północne części Meksyku.
  • wilk z gór Mongollon (C. l. b. mogollonensis) – wymarła forma geograficzna wilk meksykańskiego. Zwierzę zamieszkiwało centralną Arizonę i Nowy Meksyk. Ciemna, brązowawa sierść z białym miejscami.