Wilki workowate
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Wilki workowate | |
| Thylacinidae | |
| Bonaparte, 1838 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | ssaki niższe |
| Nadrząd | torbacze |
| Rząd | niełazokształtne |
| Rodzina | Thylacinidae |
Wilki workowate (†Thylacinidae) - rodzina wymarłych, drapieżnych torbaczy z rzędu niełazokształtnych. Najbardziej znany jest wilk workowaty (Thylacinus cynocephalus). Wilki workowate zamieszkiwały Australię i Tasmanię. Na kontynencie australijskim zostały wyparte przez dingo ok. 3000 lat temu[1]. Na Tasmanii zostały wytępione przez człowieka. Ostatnie okazy wyginęły w początkach XX wieku. Pozostałe gatunki zaliczane do rodziny Thylacinidae żyły w Australii w czasach prehistorycznych.
Rodzaje [edytuj]
- †Badjcinus
- †Maximucinus
- †Muribacinus
- †Mutpuracinus
- †Ngamalacinus
- †Nimbacinus
- †Thylacinus
- †Tyarrpecinus
- †Wabulacinus
Przypisy
- ↑ Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 71. ISBN 83-01-14344-4.