Wilkołak (film 1941)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wilkołak
The Wolf Man
Gatunek horror
Rok produkcji 1941
Data premiery 12 grudnia 1941
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Czas trwania 70 min
Reżyseria George Waggner
Scenariusz Curt Siodmak
Główne role Lon Chaney Jr
Claude Rains
Warren William
Ralph Bellamy
Patric Knowles
Béla Lugosi
Marija Uspienskaja
Evelyn Ankers
Zdjęcia Joseph Valentine, ASC
Produkcja George Waggner
Dystrybucja Universal Pictures
Budżet $180,000 (szacowany)
Kontynuacja Frankenstein Meets the Wolf Man

Wilkołak (ang. The Wolf Man) – horror z 1941 r., na podstawie scenariusza C. Siodmaka w reżyserii George'a Waggnera.

Osadę stanowili: Lon Chaney Jr, Claude Rains, Evelyn Ankers, Ralph Bellamy, Patric Knowles, Béla Lugosi oraz Marija Uspienskaja. Oficjalna premiera odbyła się 12 grudnia 1941 r. Film trwa 70 minut.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Śmierć młodego Talbota sprowadza do zamku Talbotów jego brata Larry'ego. Ojciec John jest z tego powodu niezmiernie szczęśliwy. Chce aby między nim i Larrym układało się jak najlepiej, a sam Larry aby został tu jak najdłużej. Już pierwszego dnia Larry zauważa piękną Gwen Conliff, z którą umawia się na wieczór. A sposobność ku temu jest przednia – oto do miasteczka przyjechali cyganie, którzy jak wiadomo słyną z przepowiadania przyszłości. Przed zapowiadanym wieczorem Larry jeszcze zakupił w sklepie Conliffów laskę ze srebrną głową wilka, dzięki której usłyszał od Gwen miejscową legendę o wilkołakach.

Podczas filmu miejscowi mieszkańcy recytują poemat:

Quote-alpha.png
Nawet mężczyzna który ma szlachetne serce i wieczorem się modli, może stać się wilkiem gdy wilcza krew w niego wstąpi podczas jesiennej pełni.

Gwen razem ze swoją przyjaciółką idą z Larrym do obozu cyganów za miastem. Najbardziej swojej przyszłości ciekawa jest przyjaciółka, którą Larry i Gwen z chęcią puszczają jako pierwszą, a sami idą na spacer. Jednak Bela – cygan nie czuje się najlepiej, a na dłoni kobiety zauważa znak pentagramu. Każe dziewczynie uciekać. Za chwile Larry i Gwen słyszą przeraźliwy krzyk kobiety. Okazuje się, że została ona zaatakowana przez wilka. Niestety, dzielny Larry przybył za późno i kobieta zmarła, a Larry został ugryziony przez wilka. Na szczęście ostatkiem sił zdołał zabić wściekłe zwierzę. Następnego dnia okazuje się, że w miejscu bójki znajdują się jeszcze jedne zwłoki – cygana Beli oraz srebrna laska Larry'ego. Larry staje się głównym podejrzanym, ale zarzuty ze względu na szacunek dla rodziny Talbotów zostają oddalone. Jednak od tego momentu Larry zaczyna zachowywać się coraz dziwniej. Odwiedza starą cygankę, która tłumaczy mu całą sytuację. Larry został ugryziony przez Belę, który owej feralnej nocy zamienił się w wilka przez co Larry powoli zmienia się wilkołaka podczas pełni księżyca. Na początku Larry nie wierzy w te zabobony, jednak szybko na własnej skórze odczuwa skutki ugryzienia...

Efekty specjalne[edytuj | edytuj kod]

Filmowa przemiana Chaneya (Lawrence’a) z człowieka na potwora została dokonana poprzez dokładną charakteryzację aktora. Do jego głowy została przyklejona gruba warstwa włosów jaka, które zostały pomalowane świetną barwą kolorów, co pasowało do koloru sierści potwora. Kolejne etapy przemiany były nakręcane pojedynczo, klatka po klatce, a do każdego kolejnego ujęcia doklejano więcej włosów. W filmie uporządkowano każdą scenę po kolei. Lon Chaney Jr na przemianę musiał poświęcić 10 godzin, a w filmie trwała ona zaledwie parę sekund. Już po rozpoczęciu II wojny światowej Universal Pictures miało problemy ze zdobycie włosów ze wschodniej Azji. Dlatego też wilkołak pojawiał się "gościnnie" z nieobrośniętymi rękami w następnych filmach o tej tematyce, takich jak: Dom Frankensteina (1944) czy Dom Draculi (1945).

Nawiązania[edytuj | edytuj kod]

Wiele następnych horrorów firmy Universal Pictures odwoływało się do postaci wilkołaka. Także mnóstwo z wymyślonych w późniejszych czasach potworów było wzorowanych na postaci Lawrence’a Talbota, który staje się bestią żądną do zabijania, pomimo że tego, on sam nie chciał. Kolejnym wątkiem, do którego potem często nawiązywano, to pomysł, że tylko śmierć może dać wolność ale przekleństwo przechodzi na zabijającego.

Scenarzysta Curt Siodmak napisał, że największy wpływ na niego podczas pisania scenariusza, miała mitologia grecka. Według niepotwierdzonych źródeł, scenarzysta zupełnie zdziwaczał po napisaniu tego scenariusza. Podobno widział swoich własnych sąsiadów nagle zamieniających się w morderców.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Sir John Talbot – ojciec Larrego. Jest właścicielem zamku Talbot w Walii.
  • Larry Talbot – główny bohater (Lon Chaney Jr). Jest z natury miłym, sympatycznym młodym człowiekiem. Na własne nieszczęście staje się wilkołakiem. Wszyscy chcą więc dlatego zabić potwora, który drzemię w środku jego postaci. Boi się co się stanie, gdy nad ranem kiedy powróci do ludzkiej postaci, ktoś zobaczy jego los.
  • Bela – jedna z najważniejszych postaci filmu. To przez niego i jego matkę Malevę rozgrywają się te paranormalne sytuacje w tej niewielkiej walijskiej miejscowości. Wcielił się w niego Béla Lugosi
  • Maleva – matka Beli (Marija Uspienskaja). Jest jedną z nielicznych którzy znają tajemnicę Larry'ego. Pomaga mu poradzić sobie z transformacją podczas nocy. Czy jednak nie wyda ona sekretu?
  • Gwen Conliffe – córka właściciela sklepu z antykami. Zakochała się w Larrym, ale nigdy z nim nie będzie. Chce go zabić bo uważa, że tylko to może ulżyć jego cierpieniom
  • Paul Montford – przyjaciel Larrego z dzieciństwa. Chce jakoś pomóc Larry'emu, a w braku rozwiązania zabić go.
  • Victor Twiddle – asystent Paula. Bardzo sympatyczna postać lecz jego rola w filmie jest niewielka.
  • Frank Andwers – narzeczony Gwen. Jest dla niej bardzo miły. Jest kolejną przeszkodą zamykająca drogę do miłości Larry'ego i Gwen. Ta postać wprowadza w filmie elementy miłosne.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Postać wilkołaka jest, obok Draculi i Frankensteina, jedną z najbardziej rozpoznawalnych w historii kina. Obraz ten, jako pierwszy poruszył tą tematykę. W 2010 został nakręcony remake filmu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]