Willem Drost

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Willem Drost, Batszeba (1654)

Willem Drost (ur. 19 kwietnia 1633 w Amsterdamie, pochowany 25 lutego 1659 w Wenecji) – holenderski malarz okresu baroku.

W późnych latach 40. XVII w. był uczniem Rembrandta. Ok. 1650 wyjechał do Rzymu, gdzie zetknął się z caravaggionistami: Johannem Karlem Lothem i Janem van der Meerem. Ok. 1657 osiadł w Wenecji. W późniejszym okresie twórczości powrócił do stylu Rembrandta.

Malował sceny biblijne, mitologiczne, rodzajowe oraz portrety. Przypisuje mu się wiele dzieł uważanych tradycyjnie za obrazy Rembrandta.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Autoportret (1655-63) – Florencja, Uffizi,
  • Autoportret (ok. 1645) – Kolonia, Wallraf-Richartz-Museum,
  • Batszeba (1654) – Paryż, Luwr,
  • Popiersie mężczyzny w kapeluszu z szerokim rondem (ok. 1654) – Dublin, Narodowa Galeria Irlandii,
  • Portret kobiety – Haga, Museum Bredius,
  • Portret młodej kobiety (1653-55) – Londyn, National Gallery,
  • Portret młodej kobiety – Drezno, Gemaeldegalerie,
  • Rut i Noemi (1650-52) – Oksford, Ashmolean Museum,
  • Starzec z księgą (po 1654) – Warszawa, Muzeum Narodowe,
  • Św. Mateusz z aniołem (1660-650 – Raleigh, North Carolina Museum of Art,
  • Sybilla (1654-56) – Nowy Jork, Metropolitan Museum of Art,
  • Wizja Daniela (1650) – Berlin, Gemaeldegalerie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6.