Willem Hendrik Keesom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Willem Hendrik Keesom (ur. 21 czerwca 1876 w Texel, zm. 24 marca 1956 w Lejdzie) - holenderski fizyk.

Uczeń H. Onnesa. Profesor uniwersytetów w Utrechcie i Lejdzie. Dyrektor Międzynarodowego Instytutu Niskich Temperatur w Lejdzie.

Zajmował się niskimi temperaturami. W 1926 zestalił hel, w 1927 odkrył (wraz z Mieczysławem Wolfke) hel II, w 1935 nadprzewodnictwo cieplne helu. Doctor honoris causa Politechniki Warszawskiej[1].

Przypisy

  1. ↑ Doktorzy honoris causa PW. pw.edu.pl. [dostęp 23 lutego 2011].

Zobacz też: 9686 Keesom

Linki zewnętrzne [edytuj]

Wizyta u prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Widoczni od lewej: prof. Mieczysław Wolfke, prezydent Ignacy Mościcki i prof. Wilhelm Keesom (4 maja 1931 r.)

W. H. Keesom, dyrektor Instytutu Kriogenicznego w Lejdzie, w otoczeniu naukowców polskich: widoczni od lewej: dr Mazur, prof. Mieczysław Wolfke, prof. Wilhelm Keesom, doc. Wacław Werner i inż. Rodowicz (4 maja 1931 r.)

Prof. Wilhelm Keesom podczas wykładu pt. "O różnych stanach skupienia helu" (4 maja 1931 r.)

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Willem_Hendrik_Keesom&oldid=36199434”