Willemit
| Willemit | |||||
|
|
|||||
Różnobarwne postacie kryształów willemitu |
|||||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||||
| Skład chemiczny | krzemian cynku Zn2[SiO4] |
||||
| Twardość w skali Mohsa | 5,5 | ||||
| Przełam | muszlowy, zadziorowaty | ||||
| Łupliwość | niewyraźna | ||||
| Układ krystalograficzny | trygonalny | ||||
| Gęstość minerału | 3,89-4,18 g/cm³ | ||||
| Właściwości optyczne | |||||
| Barwa | biała, zielona, czerwona, brązowa, bezbarwny, czarny | ||||
| Rysa | biała | ||||
| Połysk | tłusty, szklisty | ||||
Willemit – minerał z gromady krzemianów, jest minerałem bardzo rzadkim.
Nazwa pochodzi od imienia króla Niderlandów Wilhelma I (1772-1843).
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Właściwości [edytuj]
Tworzy kryształy izometryczne, krótkosłupowe, tabliczkowe przyjmujące postać romboedru. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, naciekowych, promienistych. Jest kruchy, przezroczysty, w świetle ultrafioletowym wykazuje intensywną fluorescencję (żółtawą, zieloną), i zieloną fosforescencję. Jest izostrukturalny z fenakitem. Zawiera domieszki żelaza, manganu. Po sproszkowaniu rozpuszcza się w kwasie solnym.
Występowanie [edytuj]
Powstaje w strefie utleniania rud cynku. Współwystępuje z cynkitem, kalcytem, franklinitem, smithsonitem.
Miejsca występowania: USA, Kanada, RPA, Namibia, Demokratyczna Republika Konga, Niemcy, Grenlandia.
Zastosowanie [edytuj]
- lokalna ruda cynku,
- poszukiwany kamień kolekcjonerski wykorzystywany jako kamień jubilerski (troostyt).
Bibliografia [edytuj]
- W. Schumann: Minerały świata Oficyna Wydawnicza "Alma-Press", 2003
- J. Bauer: Przewodnik Skały i minerały, Wyd. Multico, 1997
- Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne, "Horyzont", 2002