William Chase
William Merritt Chase (ur. 1 listopada 1849, zm. 25 października 1916) – amerykański malarz i pedagog.
Studiował w latach 1872-1878 w Monachium, później zamieszkał w Nowym Jorku, gdzie utrzymywał studio i prowadził prywatną szkołę malarstwa Shinnecock Hills Summer School na Long Island. Nauczał w pensylwańskiej Akademii Sztuk Pięknych od 1896 do 1909, Art Students League od 1878 do 1896 i ponownie od 1907 do 1911, i Brooklyn Art Association w 1887 i od 1891 do 1896. Obok Roberta Henri, był najważniejszym nauczycielem amerykańskich artystów na przełomie XIX i XX w. Jego uczniami byli m.in. Dennis Miller Bunker (1861-1890), Frank Duveneck (1848-1919), Charles Webster Hawthorne (1872-1930), Edward Hopper (1882-1967), Rockwell Kent (1882-1971), Lawton Silas Parker (1868-1954) i John Henry Twachtman (1853-1902).
Chase osiągnął znaczny sukces artystyczny i materialny, był członkiem National Academy of Design, w latach 1885-1895 prezesem Society of American Artists, a po śmierci Johna Twachtmana został przyjęty na jego miejsce do Ten American Painters (The Ten). Był żonaty z Alice Gerson od 1886, miał ośmioro dzieci.
Uprawiał malarstwo olejne, akwarelę i akwaforty. Najbardziej znany jest z portretów, malował również pejzaże i martwe natury. Chociaż uważał siebie za realistę w jego dziełach można dostrzec wpływ impresjonizmu. Pozostawił po sobie ponad 2000 obrazów.
[edytuj] Bibliografia
- Ian. Chilvers: Oksfordzki leksykon sztuki. Warszawa: Arkady, 2002, s. 142. ISBN 83-213-4157-8.
[edytuj] Literatura dodatkowa
- Pisano, Ronald G., William Merritt Chase, Nowy Jork, Watson-Guptill, 1979.
- Roof, Katharine Metcalf, The life and art of William Merritt Chase, New York, Hacker Art Books, 1975.
