William F. Albright

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
William F. Albright

William Foxwell Albright (ur. 24 maja 1891, zm. 19 września 1971)[1]amerykański archeolog, biblista, filolog, oraz znawca sztuki ceramicznej. Od wczesnych lat XX w. do swej śmierci, był nestorem archeologów biblijnych oraz uznanym twórcą ruchu archeologii biblijnej. Wśród jego uczniów byli George Ernest Wright, który zastąpił go jako przewodniczący ruchu, a także Frank Moore Cross oraz Raymond E. Brown i David Noel Freedman, którzy stali się na skalę międzynarodową wiodącymi uczonymi w dziedzinie studiów nad Biblią i starożytnym Bliskim Wschodem, włączając piśmiennictwo i paleografię północno zachodnich języków semickich.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Archeologia Palestyny. Stanisław Majchrzak (przekład). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1964, s. 333.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Davis, Thomas W.: Shifting Sands: the Rise and Fall of Biblical Archaeology. New York: Oxford University Press, 2004. ISBN 0-19-516710-4.
  • Long, Burke O.: Planting and Reaping Albright: Politics, Ideology, and Interpreting the Bible. University Park, Pa.: Pennsylvania State University Press, 1997. ISBN 0-271-01576-4.
  • Running, Leona G., and Freedman, David Noel: William Foxwell Albright: A Twentieth-Century Genius. Berrien Springs, Mich.: Andrews University Press, 1991, c1975. ISBN 0-8467-0071-9.