William Pinkney
| William Pinkney | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 marca 1764 Annapolis, Maryland |
| Data i miejsce śmierci | 25 lutego 1822 Waszyngton |
| Senator Stanów Zjednoczonych 1. klasy z Maryland | |
| Przynależność polityczna | Partia Demokratyczno-Republikańska |
| Okres urzędowania | od 21 grudnia 1819 do 25 lutego 1822 |
| Poprzednik | Alexander Contee Hanson |
| Następca | Samuel Smith |
| 7. prokurator generalny Stanów Zjednoczonych | |
| Okres urzędowania | od 11 grudnia 1811 do 9 lutego 1814 |
| Poprzednik | Caesar Augustus Rodney |
| Następca | Richard Rush |
William Pinkney (ur. 17 marca 1764 w Annapolis, Maryland, zm. 25 lutego 1822 w Waszyngtonie) – polityk i dyplomata amerykański.
W młodości początkowo studiował nauki humanistyczne, później medycynę, jednak ostatecznie został prawnikiem i w 1786 roku został przyjęty do palestry. W 1788 roku był uczestnikiem stanowej konwencji w Maryland, podczas której ratyfikowano Konstytucję Stanów Zjednoczonych. W latach 1789–1792 zasiadał w stanowym parlamencie. W 1791 roku został wybrany do drugiej kadencji Kongresu Stanów Zjednoczonych jako przedstawiciel trzeciego okręgu wyborczego w stanie Maryland do Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych. Zasiadał tam od 4 marca 1791 roku do listopada tego samego roku, gdy ustąpił.
W latach 1796–1804 z nominacji prezydenta George’a Washingtona został jednym z komisarzy amerykańskich w Londynie powołanych na mocy traktatu Jaya. W 1805 roku powrócił do Stanów Zjednoczonych aby zostać prokuratorem generalnym stanu Maryland. W latach 1806–1811 powrócił na placówkę dyplomatyczną w Wielkiej Brytanii, gdzie w latach 1806 i 1807 dzielił funkcję ambasadora z Jamesem Monroe.
W 1811 roku ponownie powrócił do Stanów Zjednoczonych i objął stanowisko prokuratora generalnego Stanów Zjednoczonych w gabinecie Jamesa Madisona. Stanowisko to piastował w latach 1811–1814. W tym czasie, podczas wojny brytyjsko-amerykańskiej walczył w wojsku i został ranny podczas bitwy pod Bladensburgiem w sierpniu 1814 roku.
W 1814 roku powrócił do Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych tym razem jako przedstawiciel piątego okręgu wyborczego w stanie Maryland. Rok później ustąpił z tej funkcji, aby objąć posadę dyplomatyczną w Rosji. W latach 1816–1818 został wysłany z misją specjalną do Neapolu.
Swoją karierą polityczną zakończył w Senacie Stanów Zjednoczonych, do którego został wybrany w 1819 roku na miejsce zwolnione po śmierci Alexandera Contee Hansona. Funkcję tę piastował aż do śmierci w Waszyngtonie 25 lutego 1822 roku.
Bibliografia [edytuj]
- Biografia w Biographical Directory of the United States Congress (ang.)
- Biografia Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych (ang.)
| Poprzednik Benjamin Contee |
Kongresmen Stanów Zjednoczonych z 3. okręgu wyborczego w Maryland 4 marca 1791 – listopad 1791 |
Następca John Francis Mercer |
| Poprzednik Alexander McKim |
Kongresmen Stanów Zjednoczonych z 5. okręgu wyborczego w Maryland 4 marca 1815 – 18 kwietnia 1816 |
Następca Peter Little |
| Poprzednik Alexander Contee Hanson |
Senator Stanów Zjednoczonych 1. klasy z Maryland 21 grudnia 1819–25 lutego 1822 |
Następca Samuel Smith |
|
|||||||||||||||