William Stanley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
William Stanley
William Stanley
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1858
Brooklyn
Data i miejsce śmierci 14 maja 1916
Great Barrington
Zawód fizyk, elektrotechnik, wynalazca

William Stanley (ur. 22 listopada 1858 w Brooklynie, zm. 14 maja 1916 w Great Barrington) – amerykański fizyk, inżynier elektrotechnik i wynalazca. Jeden z pionierów elektrotechniki, autor 129 patentów dotyczących różnych urządzeń elektrycznych.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

William Stanley urodził się 22 listopada 1858 w Brooklynie (Nowy Jork) w rodzinie prawnika Williama i Elizabeth Adelaide Parsons. Już w młodości przejawiała duże zainteresowania techniczne. Początkowo posiadał prywatnych nauczycieli, później uczęszczał do Williston Academy w Easthampton, którą ukończył w 1877. W tym samym roku rozpoczął zgodnie z wolą ojca studia prawnicze W Yale University, ale przerwał je po paru miesiącach zawiadamiając rodziców w lakonicznym liście o swoim wyjeździe do Nowego Jorku.

Wczesna kariera[edytuj | edytuj kod]

W Nowym Jorku pracował w wytwórni aparatów telegraficznych, następnie pożyczył od ojca 2000$ i założył przedsiębiorstwo galwanizerskie. Spłacił pożyczkę i rozpoczął pracę jako asystent znanego wynalazcy Hirama Maxima w U.S. Electric Lighting Company. Gdy jego firma połączyła się z Arc Light Company został asystentem Edwarda Westona. Zdobył w tym czasie dużą wiedzę w dziedzinie urządzeń elektrycznych. W 1883 Stanley założył własne przedsiębiorstwo w Englewood i przez około dwa lata zajmował się akumulatorami oraz oświetleniem elektrycznym.

Współpraca z Westinghouse[edytuj | edytuj kod]

Rysunek z jednego z patentów Stanleya przedstawiający transformator na zamkniętym rdzeniu

W 1885 Stanley rozpoczął współpracę z Westinghouse Electric Company, gdzie pracował nad systemami energetycznymi prądu zmiennego. W marcu 1886 Stanley zainstalował w Great Barrington kompletny system zasilania prądem zmiennym wraz z prądnicą i transformatorami własnej konstrukcji, pierwszymi praktycznie użytecznymi, umożliwiającymi wydajne przesyłanie energii na znaczące odległości. Przedsięwzięcie zakończyło się sukcesem i obecnie jest uważane za jeden z kroków milowych rozwoju elektroenergetyki[1].

Stanley Electric Manufacturing Company[edytuj | edytuj kod]

W 1888 ruku Stanley opuścił Westinghouse Electric Company, do 1890 był jeszcze konsultantem firmy mimo trudności z współpracą z George'em Westinghouse'em. Założył w Pittsfield własne przedsiębiorstwo, Stanley Electric Manufacturing Company. Z udziałem Cummingsa Chesneya oraz Johna Kelly zaprojektował system energetyczny prądu zmiennego znany jako system SKC. W latach 90. przedsiębiorstwo Stanleya zainstalowało go w kilku zakładach włókienniczych. Stanley zaprojektował miernik energii elektrycznej, dokonał różnych ulepszeń w konstrukcji prądnic, silników i transformatorów.

Początkowo Stanley projektował linie przesyłowe na napięcie 1 kV, szybko jednak dostrzegł korzyści wynikające z wyższych napięć. W 1892 powstała w Pittsfield linia 15 kV. Przedsiębiorstwo Stanleya miało znaczący wkład w rozwój techniki wysokich napięć. W 1902 Stanlej sprzedał je General Electric (GE), po czym pracował w radzie naukowej GE.

W 1912 otrzymał medal Edisona za rozwój systemów i urządzeń prądu zmiennego.

William Stanley zmarł na gruźlicę 14 maja 1916 roku w Great Barrington po długiej chorobie.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. James E. Brittain. Electrical Engineering Hall of Fame: William Stanley. „Proceedings of the IEEE”. 92, s. 1735-1737, 2004. doi:10.1109/JPROC.2004.833679. 
  2. Edward L. Owen. Rediscovering William Stanley, Jr.— Part 1. „IEEE Industry Applications Magazine”. 9, s. 9-12, Nov.-Dec. 2003. doi:10.1109/MIA.2003.1245790. 
  3. Edward L. Owen. Rediscovering William Stanley, Jr.— Part 2. „IEEE Industry Applications Magazine”. 10, s. 10-13, July-Aug. 2004. doi:10.1109/MIA.2004.1311156. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]