William Wallace Campbell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
William Wallace Campbell

William Wallace Campbell (ur. 11 kwietnia 1862 w Hancock County (Ohio), zm. 14 czerwca 1938 w San Francisco, USA) - astronom amerykański, znany przede wszystkim ze spektrograficznego wyznaczenia prędkości radialnej gwiazd.

Urodził się na farmie w hrabstwie Hancock County w stanie Ohio jako syn Roberta Wilsona i Harriet Welsh Campbell (z pochodzenia Szkotki. Studiował inżynierię lądową na University of Michigan w Ann Arbor, jednak zainteresowanie astronomią spowodowało, że starał się wybrać jak najwięcej zajęć z tej dziedziny. W latach 1888-1891 wykładał astronomię na tej samej uczelni. W 1890 roku przebywał jako stażysta w Obserwatorium Licka, gdzie uczył się spektroskopii od Jamesa Keelera. Zatrudnił się w tej jednostce, a po śmierci Keelera w 1900 roku został dyrektorem obserwatorium. Kierował nim do 1930 roku, a w latach 1923-1930 był także rektorem University of California.

Jego badania polegały na zastosowaniu technik spektroskopowych do obserwacji m.in. Marsa i mgławic. Kierował też programem fotograficznych pomiarów prędkości radialnych gwiazd. Brał udział w ekspedycji zorganizowanej w celu obserwowania zaćmienia Słońca w Australii w 1922. Zaobserwowany wówczas wpływ grawitacji na ruch światła stanowił potwierdzenie ogólnej teorii względności. Ponadto odkrył wiele gwiazd spektroskopowo podwójnych i w 1924 roku opublikował katalog zawierający ponad 1000 takich obiektów.[1]

Zmarł śmiercią samobójczą.

Wyróżnienia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Jego imieniem nazwano krater Campbell na Księżycu, krater na Marsie, a także planetoidę (2751) Campbell.

Przypisy

  1. Encyklopedia Britannica. Poznań: 2006, s. 30. ISBN 978-83-60563-25-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]