William Webster

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
William Webster, dyrektor FBI (1978-87), oraz dyrektor Centrali Wywiadu (DCI) 1987-91.

William (Hedgcock) Webster (ur. 6 marca 1924) - jedyny człowiek, który pełnił funkcję dyrektora Federalnego Biura Śledczego (FBI) (w latach 1978-1987) oraz dyrektora Centrali Wywiadu (DCI) (w latach 1987-1991). Podał się do dymisji w wyniku krytyki ze strony członków administracji prezydenta George'a Busha i kongresmenów, którzy winili CIA za niepowodzenia wywiadowcze w czasie amerykańskiej operacji w Panamie w 1989 roku, oraz za brak ostrzeżenia przed iracką inwazją na Kuwejt w 1990 roku.

Webster otrzymał bakalaureat Amherst College oraz w 1949 roku dyplom prawa Washington University Law School. Prowadził prywatną praktykę prawniczą w Saint Louis. W 1960 roku powołany na prokuratora wschodniego okręgu Missouri. W 1971 roku ówczesny prezydent Stanów Zjednoczonych, Richard Nixon, mianował go na stanowisko sędziego federalnego. Prezydent Jimmy Carter mianował go dyrektorem Federalnego Biura Śledczego - FBI, na dziesięcioletnią kadencję. Po śmierci Williama Caseya, objął w maju 1987 roku stanowisko dyrektora Centrali Wywiadu i obiecał przywrócić dobrą reputację CIA, która została po raz kolejny nadszarpnięta, tym razem aferą Iran-Contras. Do końca roku zwolnił dwóch zaangażowanych w aferę pracowników, jednego przeniósł na niższe stanowisko, a czterem udzielił nagany. Krótko po przejęciu kierownictwa CIA obiecał komisji Kongresu, że zreorganizuje Agencję tak, aby zwiększyć jej możliwości kontrwywiadowcze oraz poprawić bezpieczeństwo amerykańskich placówek dyplomatycznych (mimo reform CIA jeszcze przez 6 lat nie potrafiła wykryć radzieckiego kreta we własnych szeregach - zob. Aldrich Ames). Webster zrezygnował z kierowania CIA 8 maja 1991 roku, ale na prośbę prezydenta Busha sprawował dyrektorskie obowiązki do końca sierpnia. Zastąpił go Robert M. Gates.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]