Willie Davenport

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Willie Davenport
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 143
Troy
Data i miejsce śmierci 17 czerwca 2002
Chicago
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

William "Willie" D. Davenport (ur. 8 czerwca 1943 w Troy w Alabamie, zm. 17 czerwca 2002 w Chicago) – amerykański lekkoatleta płotkarz, mistrz olimpijski, także bobsleista.

Niespodziewanie wygrał amerykańskie kwalifikacje w biegu na 110 m przez płotki przed Igrzyskami Olimpijskimi w 1964 w Tokio. Na Igrzyskach doznał kontuzji i odpadł w półfinale. Zdobył mistrzostwo USA w biegu na 120 jardów przez płotki w 1965, 1966 i 1967. Na Igrzyskach Olimpijskich w 1968 w Meksyku zdobył złoty medal na 110 m przez płotki wyrównując rekord olimpijski czasem 13,3 s. Wynik 13,33 s był jednocześnie rekordem świata przy zastosowaniu pomiaru elektronicznego.

W 1965 zdobył brązowy medal uniwersjady[1].

W 1969 Davenport zdobył mistrzostwo USA na 120 jardów przez płotki (razem z Leonem Colemanem) oraz wyrównał rekord świata przy użyciu pomiaru ręcznego – 13,2 s. Na Igrzyskach Olimpijskich w 1972 w Monachium zajął 4. miejsce w finale biegu na 110 m przez płotki, a na swych czwartych igrzyskach olimpijskich w Montrealu (1976) zdobył w tej konkurencji brązowy medal.

Wystąpił także na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1980 w Lake Placid w konkurencji czwórek bobslejowych, zajmując 12. miejsce. Stał się w ten sposób czwartym Amerykaninem uczestniczącym zarówno w letnich, jak i w zimowych igrzyskach olimpijskich.

Davenport był zawodowym żołnierzem. Doszedł do stopnia pułkownika w Gwardii Narodowej. Zmarł na atak serca na lotnisku O'Hare w Chicago.

Przypisy

  1. World Student Games (Men) (ang.). gbrathletics. [dostęp 22 października 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]