Willigis
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Willigis | |
| Kraj działania | Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego |
| Data i miejsce urodzenia | ok. 940 Schöningen |
| Data i miejsce śmierci | 23 lutego 1011 Moguncja |
| arcybiskup Moguncji | |
| Okres sprawowania | 975–1011 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Sakra biskupia | ? |
Willigis (ur. ok. 940 w Schöningen, zm. 23 lutego 1011 w Moguncji) – arcybiskup Moguncji od 975. Koronował dwóch królów niemieckich, Ottona III (983) oraz Henryka II (1002).
Potomek rodziny chłopskiej z Dolnej Saksonii. Wybrał karierę duchowną. Trafił na dwór cesarza Ottona I. W 971 roku został kanclerzem. Po śmierci Ottona II w 983 popierał małoletniego syna zmarłego, Ottona III, przeciwko bawarskiemu księciu Henrykowi II Kłótnikowi. Wyświęcił Eberharda – pierwszego biskupa Bambergu. Ufundował opactwa w Disibodenbergu i Jechaburgu.
Został uznany za świętego w Kościele katolickim, dniem jego wspomnienia liturgicznego jest rocznica śmierci 23 lutego.
