Willis Reed

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Willis Reed
#19
środkowy
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1942
Hico, USA
Wzrost 206 cm
Masa ciała 109 kg
Kariera
Aktywność 1964 – 1974
Draft 1964, numer: 10
New York Knicks

Willis Reed Jr. (ur. 25 czerwca 1942 w Hico, Luizjana), amerykański koszykarz, środkowy. Dwukrotny mistrz NBA. Członek Basketball Hall of Fame.

Mierzący 206 cm wzrostu koszykarz studiował na Grambling State University. Do NBA został wybrany w drafcie 1964 przez New York Knicks. W organizacji tej spędził całą karierę (1964-1974). W pierwszym sezonie został wybrany debiutantem roku. Początkowo grał głównie jako silny skrzydłowy, później został przekwalifikowany na centra. W 1970 był MVP rozgrywek. W tym samym roku zdobył swój pierwszy tytuł mistrzowski, ponownie wywalczył go w 1973. W obu wypadkach wybierano go MVP finałów. Do legendy przeszło zwłaszcza siódme spotkanie finałowe w 1970 - Reed grał z kontuzją, ale zdominował pod tablicami Wilta Chamberlaina.

Siedem razy brał udział w NBA All-Star Game. W 1996 znalazł się wśród 50 najlepszych graczy występujących kiedykolwiek w NBA. Po przedwczesnym (problemy zdrowotne) zakończeniu kariery pracował jako trener, m.in. w Knicks (19771978) oraz New Jersey Nets (19881989).