| Willis Reed |
| #19 |
| środkowy |
| Data i miejsce urodzenia |
25 czerwca 1942
Hico, USA |
| Wzrost |
206 cm |
| Masa ciała |
109 kg |
| Kariera |
| Aktywność |
1964 – 1974 |
| Draft |
1964, numer: 10
New York Knicks |
Willis Reed Jr. (ur. 25 czerwca 1942 w Hico, Luizjana), amerykański koszykarz, środkowy. Dwukrotny mistrz NBA. Członek Basketball Hall of Fame.
Mierzący 206 cm wzrostu koszykarz studiował na Grambling State University. Do NBA został wybrany w drafcie 1964 przez New York Knicks. W organizacji tej spędził całą karierę (1964-1974). W pierwszym sezonie został wybrany debiutantem roku. Początkowo grał głównie jako silny skrzydłowy, później został przekwalifikowany na centra. W 1970 był MVP rozgrywek. W tym samym roku zdobył swój pierwszy tytuł mistrzowski, ponownie wywalczył go w 1973. W obu wypadkach wybierano go MVP finałów. Do legendy przeszło zwłaszcza siódme spotkanie finałowe w 1970 - Reed grał z kontuzją, ale zdominował pod tablicami Wilta Chamberlaina.
Siedem razy brał udział w NBA All-Star Game. W 1996 znalazł się wśród 50 najlepszych graczy występujących kiedykolwiek w NBA. Po przedwczesnym (problemy zdrowotne) zakończeniu kariery pracował jako trener, m.in. w Knicks (1977–1978) oraz New Jersey Nets (1988–1989).
