Wilq - Superbohater

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

WILQ – Superbohater (tytuł zapisywany też jako WILQ Superbohater) – polska seria komiksowa stworzona przez braci Bartosza i Tomasza Minkiewiczów, ukazująca się od 2004 r.

Pierwsze komiksy z Wilqiem ukazały się na łamach magazynu "Produkt". Komiks charakteryzuje się prymitywną kreską, przypominającą dziecięce rysunki. Jego bohaterowie posługują się językiem pełnym wymyślnych wulgaryzmów.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

Głównym bohaterem jest Wilq, mieszkaniec rodzinnego miasta autorów – Opola. Prywatnie Wilq jest jak sam o sobie mówi "skwaszonym bucem" pracującym w agencji reklamowej "Oko", gdzie kopiuje teksty z Microsoft Worda do Corela. Jako superbohater Wilq nie posiada wielu nadludzkich umiejętności, potrafi jedynie latać i nieźle gra w Quake'a III Arena. Przez większą część czasu pojawiał się z charakterystycznym grymasem na twarzy, który został usunięty w niedawnych komiksach. Inne postacie występujące w komiksie to:

  • AlcMan – kolejny kumpel Wilq'a z liceum, także superbohater. Bardzo rzadko używa swoich umiejętności (głównie wytwarzania alkoholu w organizmie). AlcMan chodzi wiecznie uśmiechnięty, co zmusza go do nadmiernej gestykulacji (krytykowanej przez Wilq'a), ale też czyni z niego najbardziej "wyluzowaną" postać w komiksie.
  • Entombet – kolejny kumpel z liceum, wybrał "ścieżkę lewej ręki" – superłotr; kiedyś słuchał heavy metalu. Lubi piwo, uprawianie patisonów i surfowanie po Internecie.
  • Mikołaj – licealny kolega Wilqa, bez powodu nadużywający słów "ba ba ba". Poniekąd również superbohater; ma moc "dotykania okiem", uśmiechnięty brzuch i (tylko w jednym z odcinków) moc "wchodzenia na szafę". W stanie nietrzeźwości wykazuje zdolności telepatyczne.
  • Jur – początkowo kolega Wilq'a, później występuje jako niemalże wszystkie postaci drugoplanowe: policjanci, przechodnie, przeciwnicy bohatera itd.
  • Doktor Wyspa – niegdysiejszy licealny przyjaciel bohaterów, obecnie jeden z ich głównych przeciwników – mieszkający na Zaodrzu szalony naukowiec, próbujący zawładnąć Opolem za pomocą tworzonych przez siebie robotów; w wolnych chwilach "skleja modele do sklejania", gra w Scrabble oraz w grę fabularną Warhammer. W jednym z odcinków określany jako Zabójca Troli (pisownia oryginalna). Przez pozostałych bohaterów określany jest często jako "Krokodyl" ze względu na wystające przednie zęby.
  • Komisarz Gondor – komisarz policji, zleca Wilq'owi sprawy do wyjaśnienia; flegmatyk, dużo pali. Parodia znanego z Batmana komisarza policji, Jamesa Gordona.
  • Jamnik Pucek – jamnik Mikołaja, Leg lover; miał większą rolę w odcinku "Powrót na basen w Suchym Borze", gdzie wcielił się w postać Beliala, "psa-topiciela". Zginął z ręki innego krótkotrwałego superzłoczyńczy, "Pana pRomka".
  • Słaby Wielbłąd – koleżanka Wilqa z liceum, skrycie zakochana w bohaterze – z nieudowodnioną szerzej wzajemnością. Rzekomo księżniczka z kosmosu (nie udało się jej jednak poznać na ten temat szczegółów) często zwraca uwagę na prawa zwierząt.
  • żółwik Maciuś – żółw Wilq'a, jego podobizna występuje na kostiumie bohatera; Wilq jest do niego bardzo przywiązany, czego jednak zazwyczaj nie okazuje otwarcie i tego samego wymaga od samego żółwika.
  • Emil – student na praktykach u Wilq'a, później u dr. Wyspy. Jego naczelną mocą są stereotypowe studenckie odzywki i zachowania. Pokonany i uśmiercony przez Wilq'a w ostatniej części "Trylogii Oplau".
  • SS-Sisters – lekko faszyzujące, skręcające w stronę skrajnego ekologizmu siostry; prawie udało im się podbić Opole i pokonać Wilq'a. Zniknęły po wydarzeniach przedstawionych w "Trylogii Oplau". Od tego czasu nie widziane.
  • T.D.Z.C. – alias Trójpalczasta Dłoń z Ciasta; kradnąc bieliznę i stosując praktyki zbliżone do voodoo chciała zdobyć władzę nad Opolem; przegnana przez Wilq'a, powróciła jako właściciel sklepu z wyposażeniem dla superłotrów, działającym pod przykrywką sklepu AGD.
  • Penisoręka Poduszka Elektryczna – jeden z przeciwników Wilqa, seryjny gwałciciel.
  • Karotino – Marchewkowy pederasta – żywa marchew o wyjątkowo bogatej biografii, zahaczającej zarówno o występu na zawodach Strong Man i przestępstwa, jak i występy z kościelnym chórem oraz zespołem Myslovitz.
  • Królik – szef opolskiej mafii. W komiksie ani razu nie pojawia się osobiście, ale jest często wspominany. Co miesiąc organizuje napad na kiosk, zdobywając bilety komunikacji miejskiej którymi płaci swoim ludziom. Poza tym jego działalność przestępcza rysuje się niezbyt wyraźnie, nie ulega jednak wątpliwości, że mafijna rodzina Królika dysponuje poważnymi wpływami. Wilq oficjalnie z nim walczy, ale jednocześnie często korzysta z jego pomocy, a od 11 numeru nawet płaci mu haracz za ochronę. AlcMan kolaboruje z Królikiem bez skrupułów i niemal otwarcie.
  • Morderczy Bluszcz – pnąca roślina doniczkowa. Wymykał się Wilqowi w nienarysowanych odcinkach, by wreszcie paść z jego ręki ("a raczej nogi") w numerze 13.

Albumy komiksowe[edytuj | edytuj kod]

  • WILQ 1 – marzec 2003 oraz dodruk w maju 2004
  • WILQ 2 "Historie, których wolałbyś nie znać" – czerwiec 2003
  • WILQ 3 "Żółw, Tuńczyk i jaskinia Krokodyla" – wrzesień 2003
  • WILQ 4 "Powrót na basen w Suchym Borze" – styczeń 2004 (w albumie zestaw naklejek)
  • WILQ 5 "Zebry z Bronxu" – maj 2004
  • WILQ 6 "Rapier miłości" – październik 2004
  • WILQ 7 "Pod osłoną AGD" – marzec 2005 (do tego numeru dodany był kalendarz)
  • WILQ 8 "Jednogłowy pirat" – sierpień 2005
  • WILQ 9 "Oplau" – grudzień 2005
  • WILQ 10 "Tłuc buców" – grudzień 2006
  • WILQ 11 "Z piekła lobem" – kwiecień 2007
  • WILQ 12 "Zaplute zamazane" – wrzesień 2007
  • WILQ 13 "Morderczy bluszcz na przednim siedzeniu" i "Mordercze 12 miesięcy na przednim siedzeniu" – grudzień 2007
  • WILQ 14 "Nie będę walczył z dinozaurem jak jakiś debil" – grudzień 2008
  • WILQ 15 "Siedem dziur dla kominiarza" – wrzesień 2010
  • WILQ 16 "Vendetta brutto" – grudzień 2010
  • WILQ 17 "Podaj, Macieju" – czerwiec 2011
  • WILQ 18 "Z kosmosem na pieńku" – październik 2012
  • WILQ 19 "Honor spożywczy w domu rozpusty" – grudzień 2013
  • WILQ 20 "Syfon i papierosy" – maj 2014

Wydania zbiorcze[edytuj | edytuj kod]

  • WILQ 1234 Album – wydanie zbiorcze – grudzień 2009
  • WILQ 5678 Album – wydanie zbiorcze – grudzień 2011

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Komiks "Wilq" jest laureatem przyznawanych podczas Międzynarodowych Dni Komiksu w Łodzi nagród K'03, K'04 oraz K'05 w wielu kategoriach. W roku 2004 zwyciężył we wszystkich, przewidzianych dla polskiego komiksu kategoriach.

W 2009 roku Śląski Klub Fantastyki przyznał Bartkowi i Tomkowi Minkiewiczom prestiżową nagrodę Śląkfę w kategorii Twórca Roku.

Opinie[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Orliński w komiksie dostrzega portret sfrustrowanego polskiego społeczeństwa lat 90. XX w.[1]
  • Michał Błażejczyk interpretuje Wilqa jako "postać, wyrażającą tęsknotę za bohaterstwem w świecie, w którym jego klasyczne formy przestały mieć rację bytu". Wilq jest antybohaterem, wchodzącym w polemikę artystyczną z klasycznymi superbohaterami[2].

Przypisy

  1. Polska odmiana Batmana i Supermana w undergroundowym opolskim komiksie, Wojciech Orliński, gazeta.pl, 2003 (kopia w archive.org)
  2. Na jeża patrząc wilkiem, Zeszyty Komiksowe nr 1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Wilqa