Wilson Graniolatti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wilson Graniolatti
Imię i nazwisko Wilson Edelber Graniolatti Cha
Data i miejsce
urodzenia
23 lipca 1962
Nueva Palmira,  Urugwaj
Pozycja Obrońca
Wzrost 178 cm
Masa ciała 85 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1985–1986
1986–1988
1988–1989
1989–1990
1990–1991
1991–1996
1996–1997
Nacional
Toluca
Santos Laguna
Toluca
Querétaro
Atlante
Deportes Concepción

72 (6)
27 (0)
31 (0)
16 (0)
156 (15)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2002
2003–2004
2004–2005
2006
2008–2009
2012
2013
Toluca
San Luis
Veracruz
Santos Laguna
Tijuana
Toluca
Atlante

Wilson Edelber Graniolatti Cha (ur. 23 lipca 1962 w Nueva Palmira) – urugwajski piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy, obecnie trener.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Graniolatti rozpoczynał swoją piłkarską karierę w wieku dwudziestu trzech lat w zespole Club Nacional de Football z siedzibą w stołecznym Montevideo. Jego barwy reprezentował bez większych sukcesów przez kilkanaście miesięcy, po czym wyjechał do Meksyku, gdzie wkrótce osiadł na stałe i w tym kraju spędził resztę swojego życia. Najpierw podpisał kontrakt z drużyną Deportivo Toluca, w której barwach zadebiutował w meksykańskiej Primera División 3 sierpnia 1986 w zremisowanym 0:0 spotkaniu z Guadalajarą, natomiast premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił 14 września tego samego roku w przegranej 1:3 konfrontacji z Pumas UNAM. Od razu wywalczył sobie niepodważalne miejsce w wyjściowym składzie i w Toluce występował przez kolejne dwa lata, jednak nie odniósł z nią żadnych osiągnięć. W połowie 1988 roku przeszedł do absolutnego beniaminka pierwszej ligi, Club Santos Laguna z miasta Torreón, gdzie spędził następny rok.

Latem 1989 Graniolatti powrócił do Deportivo Toluca, której barwy tym razem reprezentował przez dwanaście miesięcy, po czym przeniósł się do kolejnego beniaminka, Querétaro FC, gdzie także występował przez rok. W połowie 1991 roku został zawodnikiem ekipy Atlante FC z siedzibą w stołecznym mieście Meksyk. Tam z miejsca został kluczowym punktem defensywy, a w sezonie 1992/1993 zdobył z zespołem prowadzonym przez Ricardo Lavolpe swój jedyny tytuł mistrza Meksyku, tworząc duet stoperów z José Guadalupe Cruzem. W 1994 roku dotarł natomiast do finału najbardziej prestiżowych rozgrywek północnoamerykańskiego kontynentu – Pucharu Mistrzów CONCACAF. Ogółem w barwach Atlante spędził pięć lat, po czym przeniósł się do chilijskiego Deportes Concepción, w którego barwach w wieku 35 lat zakończył karierę piłkarską.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Bezpośrednio po zakończeniu kariery piłkarskiej Graniolatti został asystentem swojego byłego szkoleniowca z Querétaro i Atlante, Ricardo Lavolpe, w drużynie Club Atlas z siedzibą w mieście Guadalajara. W tej roli w wiosennym sezonie Verano 1999 zanotował tytuł wicemistrza kraju, a dwa lata później, wciąż w roli asystenta Lavolpe, razem z nim przeniósł się do Deportivo Toluca. W październiku 2002, kiedy Lavolpe został mianowany selekcjonerem reprezentacji Meksyku, Graniolatti objął funkcję pierwszego trenera Toluki, lecz mimo dobrych wyników niespodziewanie zrezygnował z niej już po sześciu spotkaniach. Opuszczony przez niego zespół na koniec jesiennego sezonu Apertura 2002, kończący rozgrywki już z Alberto Jorge w roli szkoleniowca, zdobył mistrzostwo Meksyku. W październiku 2003 został trenerem walczącego o utrzymanie klubu San Luis FC z miasta San Luis Potosí, który trenował przez kolejne pół roku, lecz zdołał odnieść tylko trzy zwycięstwa w szesnastu meczach i w marcu 2004 zarząd zespołu zdecydował się go zwolnić. San Luis na koniec rozgrywek 2003/2004 spadł natomiast do drugiej ligi.

W połowie 2004 roku Graniolatti podpisał umowę z drużyną Tiburones Rojos de Veracruz, gdzie mimo bardzo udanego początku (osiem ligowych zwycięstw z rzędu) nie potrafił odnieść żadnego poważniejszego sukcesu i stracił pracę w lutym 2005. W marcu 2006 zastąpił Benjamína Galindo na stanowisku szkoleniowca zespołu Club Santos Laguna z siedzibą w mieście Torreón. Podczas swojego pobytu w tej drużynie przerwał z nią serię dwunastu ligowych meczów z rzędu bez zwycięstwa, lecz został zwolniony już po upływie sześciu miesięcy, gdy w siedmiu kolejnych spotkaniach nie potrafił odnieść wygranej. W styczniu 2008 objął funkcję trenera drugoligowej drużyny Club Tijuana, z którą w wiosennym sezonie Clausura 2009 dotarł do finału rozgrywek Liga de Ascenso. W 2011 roku był asystentem José Guadalupe Cruza w ekipie Jaguares de Chiapas z siedzibą w mieście Tuxtla Gutiérrez, a w późniejszym czasie powrócił do najwyższej klasy rozgrywkowej w roli pierwszego trenera, wiosną 2012 prowadząc już po raz drugi Deportivo Toluca, lecz z przeciętnym skutkiem.

W czerwcu 2013 Graniolatti został szkoleniowcem klubu, z którym odnosił największe sukcesy w karierze piłkarskiej – Atlante FC, mającego już siedzibę w mieście Cancún. Jego powrót do tego zespołu okazał się jednak rozczarowaniem; nie zdołał zwyciężyć w żadnym z ośmiu ligowych spotkań i został zwolniony już po trzech miesiącach.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]